Αλήθεια πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;

Τόσο απλό, τόσο αγνό, τόσο όμορφο!

Καὶ τὶ θὰ γίνη τώρα,
θὰ σχίσουμε τὰ παλιά μας σχολικὰ τετράδια
ποὖταν γεμᾶτα χρωματιστὴ «Ἕνωση»,
θὰ σχίσουμε τὰ παλιά μας σχολικὰ τετράδια
ποὖταν γεμᾶτα «Ἕνωση» διακοσμημένη μὲ γιασεμιὰ
καὶ λεμονανθοὺς καὶ μαργαρίτες,
θὰ σχίσουμε τὰ παλιὰ ἀναγνωστικὰ τῶν παιδιῶν μας
μὲ τὶς Ἑλληνικὲς σημαῖες,
θὰ πετάξουμε τ᾽ ἀγαπημένο ἀναμνηστικὸ σκουφὶ
τοῦ Γυμνασίου
μὲ τὴν «Ἕνωση» στὸ γεῖσο,
θὰ πετάξουμε τὸν χάρακά τους
καὶ τὴν τσάντα καὶ τὴ μπάλα καὶ τὸ ποδήλατο
ποὔγραφαν «Ἕνωση»;
Ἀλήθεια, πέστε μου, τὶ θὰ γίνη τώρα;

Κώστας Μόντης