25 Σεπτεμβρίου 1849 – Ο θάνατος του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1849, έφυγε από τη ζωή μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης, ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστός στην ιστορία ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος.
Από τις πρώτες ημέρες της Επανάστασης του 1821 βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του Αγώνα, στο πλευρό του θείου του, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Πολέμησε στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά, στην Τριπολιτσά και στα Δερβενάκια, διακρινόμενος για την ανδρεία και την πολεμική του ικανότητα. Στη μάχη των Δολιανών, όπου οι Έλληνες αντιμετώπισαν υπέρτερες οθωμανικές δυνάμεις, η δράση του τού χάρισε το προσωνύμιο «Τουρκοφάγος».
Παρά την τεράστια προσφορά του στον Αγώνα, η ελεύθερη Ελλάδα τού επιφύλαξε μια σκληρή μοίρα. Αρνούμενος να εγκαταλείψει τις αρχές και τους συναγωνιστές του, διώχθηκε και φυλακίστηκε από το βαυαρικό καθεστώς. Η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά, η όρασή του επιδεινώθηκε και τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μέσα στη φτώχεια.
Ο Νικηταράς έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για την ανδρεία του στα πεδία των μαχών, αλλά και για την ανιδιοτέλειά του. Όταν μετά τη μάχη των Δερβενακίων οι συναγωνιστές του μοίραζαν τα λάφυρα, εκείνος αρνήθηκε να πάρει μερίδιο, έχοντας πολεμήσει για την ελευθερία και όχι για προσωπικό όφελος.
177 χρόνια μετά τον θάνατό του, η μορφή του Νικηταρά παραμένει σύμβολο ανδρείας, αυταπάρνησης και ανιδιοτελούς προσφοράς προς την Πατρίδα.
Από τα πεδία των μαχών μέχρι τα δύσκολα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Νικηταράς υπηρέτησε μέχρι τέλους αυτό για το οποίο αγωνίστηκε: την ελευθερία του Ελληνισμού.
