Αύριο, 9 Ιουλίου 2020, στην Τακτική Γενική Συνέλευση, ένα ταξίδι τριών χρόνων φτάνει στο τέλος του. Ένα ταξίδι που θα το κουβαλάω μια ζωή. Ένα ταξίδι που μόνο πετυχημένο μπορεί να χαρακτηρισθεί. Ενός ταξιδιού του οποίου η διαδρομή ήταν πολύ πιο δύσκολη από το τι περιμέναμε, αλλά στην τελική ο στόχος επετεύχθη.
Τρία χρόνια πριν λοιπόν, στη Γενική Συνέλευση του 2017, μαζεύοντας αρκετούς από τους συνοδοιπόρους μου, δόθηκε μια υπόσχεση για μια νέα αρχή, μια υπόσχεση που φάνταζε ψέμα, μια υπόσχεση νίκης. Και τώρα, στο τέλος του ταξιδιού, διαφαίνεται ότι η υπόσχεση δεν αθετήθηκε· και παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες φτάσαμε στον προορισμό μας. Δεχθήκαμε αμέτρητες επιθέσεις, αλλεπάλληλα κτυπήματα υπόσκαψης και ουκ ολίγες φορές προσπάθησαν να μας φιμώσουν και να μας εξοντώσουν πολιτικά. Σταθήκαμε όμως στο ύψος των περιστάσεων, βγάλαμε ασπροπρόσωπους τους προκατόχους μας, πορευτήκαμε με φάρο τα ιδανικά μας, την ιστορία μας και τον «παραλογισμό» μας απέναντι στην άδεια λογική τους, ξεπεράσαμε όλα τα εμπόδια και βγήκαμε νικητές.
Μπορεί να φαίνεται ανορθόδοξο να γράφω στον πληθυντικό αλλά ένα καράβι δεν έχει μόνο καπετάνιο και κάθε επιτυχία, κάθε κίνηση προς τα εμπρός, οφείλεται σε όλο το πλήρωμά του. Μα το καράβι όμως δεν μένει ακέφαλο, απλά αλλάζει καπετάνιο. Και υπάρχουν πολλοί καπετάνιοι στο καράβι μας, και θα έρθει για όλους η σειρά να αναδειχθούν και να αναδείξουν το καράβι μας.
Θέλω να ευχαριστήσω τους πρώτους συνοδοιπόρους μου στο ταξίδι αυτό, που χωρίς αυτούς η νέα αρχή δεν θα μπορούσε να γίνει. Θέλω να ευχαριστήσω τους πιο πρόσφατους συνοδοιπόρους μου, γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσαμε να φτάσουμε στον πρώτο προορισμό μας πριν να αποσυρθώ από καπετάνιος. Θέλω να ευχαριστήσω τους ιδρυτές και τα παλιά μας μέλη, γιατί χωρίς αυτούς, τις συμβουλές τους και την οικονομική και ψυχική τους βοήθεια δεν θα μπορούσαμε να συνεχίζαμε το ταξίδι ξεπερνώντας και τα τελευταία εμπόδια. Θέλω να ευχαριστήσω τους αντιπάλους μου, τους συνεργάσιμους για την κατανόηση και την προθυμία τους να δουλέψουν για το κοινό καλό, αλλά και τους αχαρακτήριστους, που με τις κινήσεις τους κατάφεραν και καταφέρνουν να μας κάνουν περισσότερο καλό παρά κακό και έτσι να φουντώνουν την φλόγα μας. Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους και γνωστούς μου, που ακόμη και αυτοί που είχαν αντίθετες πολιτικές απόψεις, στάθηκαν δίπλα μου, με στήριξαν, μου έδειξαν πίστη στις κινήσεις μου και όντας ειλικρινείς απέναντί μου με βοήθησαν να πορευτώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και έτσι να τηρήσω την υπόσχεσή μου, με καθαρή συνείδηση.
Και δίνω εκ νέου μια υπόσχεση· πως όσο μου το επιτρέπει η ακαδημαϊκή μου πορεία θα παραμένω πάνω στο καράβι, και όταν δεν θα μου το επιτρέπει πια, θα είμαι σε κάθε λιμάνι, δίπλα στο εκάστοτε πλήρωμα.
Ανδρέας Γεωργίου
Πρόεδρος ΜΕΤΩΠΟΥ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου
