Παύλος Μελάς: 115 χρόνια από το θάνατο του συμβόλου του Μακεδονικού Αγώνα.

Σαν σήμερα, 115 χρόνια πριν, 13 Οκτωβρίου 1904,  ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς πέφτει νεκρός από μια σφαίρα στη μέση, κατά τη διάρκεια Οθωμανικής ενέδρας στο χωριό Στάτιστα.

«Επιλέγων το στάδιο αυτό, δεν υπάκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου … Αυτή είναι όλη μου η φιλοδοξία και, όπως κάθε καλός στρατιώτης, θέλω να υπηρετήσω την Πατρίδα μου και δι’ αυτήν να αποθάνω. Καμία δυσκολία δεν θα με σταματήσει … Δεν θα υποχωρήσω ποτέ προ των εμποδίων. Προς το παρόν, άλλωστε, δεν θα υποστώ εις την Στρατιωτικήν Σχολήν, παρά πειθαρχία, ολίγον σκληρά, και μερικές στερήσεις»

Προσωπικό σημειωματάριο Παύλου Μελά λίγες μέρες πριν τις εισαγωγικές εξετάσεις της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (ΣΣΕ) – 1886

«Στις συμπλοκές που ακολούθησαν ο Μελάς τραυματίστηκε από σφαίρα στη μέση. Το μεγαλείο του Παύλου Μελά φάνηκε για ακόμα μια φορά, όταν ζήτησε από τον οπλαρχηγό Πύρζα να δώσει τον σταυρό του στην γυναίκα του και το τουφέκι του στο Μίκη, δείχνοντας έτσι πως το καθήκον του το είχε εκπληρώσει. Η θυσία του Παύλου Μελά σήμανε την ουσιαστική αρχή του Μακεδονικού Αγώνα και κατ’ επέκταση την απαρχή των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-13.»

Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών, νιώθουμε την ανάγκη να διατυμπανίσουμε το μέγα εθνικό γεγονός της θυσίας του Παύλου Μελά που έπεσε ηρωικώς μαχόμενος υπέρ της Μακεδονικής χώρας και ανύψωσε υπερηφάνως την ελπίδα για την εκπλήρωση των εθνικών ονείρων. Ενώ ο θάνατος του Μελά κινητοποίησε και αφύπνισε ακόμη περισσότερο τους αγωνιστές στη Μακεδονία, βρισκόμαστε μάρτυρες μιας εποχή όπου το ελληνικό κράτος φέρεται με αγνωμοσύνη στους ήρωες της που έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για την πατρίδα τους. Τρανό παράδειγμα η εσχάτη προδοσία της συνθήκης των Πρεσπών. Ας αντλήσουμε θάρρος και ελπίδα από την θυσία, την γενναιότητα και τον πατριωτισμό του Παύλου Μελά και να φανούμε αντάξιοι μιμητές του αγώνα του για να διεκδικήσουμε την απελευθέρωση των αλύτρωτων πατρίδων μας, τη Μακεδονία, την Βόρεια Ήπειρο και τη Μεγαλόνησο.

”Της ελευθερίας η δάφνη για ν’ ανθιση, θέλει αίμα… ‘Επεσες ενδόξως Παύλε και σου πρέπει δάφνης στέμμα… Κ’ ειν΄αμάραντο μεγάλο, τέτοιο ιερό στεφάνι… Δεν πεθαίνει ο ανδρειος εις την μάχη σαν πεθάνη…”

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

«… Είμαι ευτυχής μόνον μέ τήν ιδέαν ότι είμεθα εδώ διά νά υπερασπίσωμεν την πατρίδα…»

Παύλος Μελάς 1887

Περισσότερες ιστορικές πληροφορίες:

ΚΛΕΙΣΙΜΟ
X