Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, έξω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδας και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του νεότερου Ελληνισμού.
Έχοντας προηγουμένως διαγράψει μια σπουδαία διπλωματική πορεία στην Ευρώπη, ο Καποδίστριας ανέλαβε το 1828 τη διακυβέρνηση ενός κράτους που είχε εξέλθει κατεστραμμένο από την Επανάσταση. Επιχείρησε μέσα σε ελάχιστα χρόνια να θέσει τα θεμέλια μιας οργανωμένης και ανεξάρτητης πολιτείας, δημιουργώντας θεσμούς, οργανώνοντας τη διοίκηση και την παιδεία, ενισχύοντας την οικονομία και συγκροτώντας τις δομές του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Η προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα ισχυρό κεντρικό κράτος τον έφερε σε σύγκρουση με ισχυρά τοπικά συμφέροντα και οικογένειες που είχαν αποκτήσει μεγάλη επιρροή κατά την επαναστατική περίοδο. Η αντιπαράθεση με την οικογένεια Μαυρομιχάλη κορυφώθηκε το πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου, όταν ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης τον περίμεναν έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα και τον δολοφόνησαν καθώς κατευθυνόταν στη Θεία Λειτουργία.
Η δολοφονία του Καποδίστρια δεν στέρησε από την Ελλάδα μόνο τον πρώτο της Κυβερνήτη. Διέκοψε βίαια την προσπάθεια οικοδόμησης του νεοσύστατου κράτους και ακολούθησε μια περίοδος πολιτικής αστάθειας και αναταραχής.
195 χρόνια μετά τη δολοφονία του, ο Ιωάννης Καποδίστριας παραμένει σύμβολο ανιδιοτελούς προσφοράς, πολιτικής ευθύνης και αφοσίωσης στο εθνικό συμφέρον.
Η παρακαταθήκη του υπενθυμίζει πως η υπηρεσία προς την Πατρίδα απαιτεί όραμα, καθήκον και προσωπική θυσία.
