84 χρόνια από το «ΟΧΙ»

Ξημερώματα 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα, Εμμανουέλε Γκράτσι, παραδίδει το τελεσίγραφο του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι προς την Ελληνική Κυβέρνηση, με το οποίο αξιώνει προέλαση του ιταλικού στρατού εντός των ελληνικών εδαφών. Στις 5 η ώρα το πρωί, αφού ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς είχε ήδη απαντήσει αρνητικά στο ιταλικό τελεσίγραφο, συγκαλείται έκτακτη συνεδρίαση υπουργικού συμβουλίου. Η κατ’ ομοφωνία απόφαση προέβλεπε την υπογραφή διατάγματος γενικής επιστράτευσης. Το θρυλικό «ΟΧΙ» είναι πλέον γεγονός.

Με το που ήχησε στα αυτιά του κόσμου η φοβερή είδηση, οι αγέρωχοι Έλληνες ξεχύθηκαν στους δρόμους, δηλώνοντας με τον πιο ηχηρό τρόπο την ετοιμότητά τους να θυσιαστούν για την προάσπιση της πατρίδας. Οι στρατεύσιμοι σε ηλικία άνδρες, υπακούοντας στο ιερό κάλεσμα, σχηματίζουν τεράστιες ουρές έξω από τα φρουραρχεία, ώστε να λάβουν ειδικό φύλλο πορείας και να μεταβούν στο μέτωπο. Ενδεικτικό παράδειγμα της αγωνιστικότητας του λαού αποτελεί η μάχη στα ελληνοαλβανικά σύνορα, όπου μόλις 35 χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες καταφέρνουν να κατατροπώσουν 135 χιλιάδες Ιταλών με σύγχρονο οπλισμό και αφθονία πολεμικών εφοδίων.

Οι Έλληνες στρατιώτες, γεμάτοι πίστη, τόλμη και αυτοθυσία, όχι μόνο αντιστάθηκαν, αλλά αντεπιτέθηκαν, απελευθερώνοντας τα εδάφη της βόρειας Ηπείρου. Η σθεναρή αντίσταση απέναντι στις φασιστικές δυνάμεις του Άξονα και το απαράμιλλο θάρρος των Ελλήνων, απέδειξαν για ακόμα μια φορά πως κανένας αριθμός και καμία μεγαλύτερη δύναμη δεν μπορεί να γονατίσει ένα έθνος, το οποίο είναι αποφασισμένο να διασφαλίσει την ελευθερία και την ακεραιότητά του.

Από το πλευρό της Μητέρας Πατρίδας, δεν μπορούσε να απουσιάζει ο Ελληνισμός της Κύπρου, δεν του το επέτρεπε η ιστορία και το εθνικό χρέος. Οι Έλληνες Κύπριοι, που είτε συνέτρεξαν στο ελληνοαλβανικό μέτωπο είτε κατατάγηκαν ως εθελοντές στον συμμαχικό αγγλικό στρατό με την ελπίδα της Ένωσης, μας θυμίζουν ότι η επιθυμία και η ανάγκη για ευόδωση της εθνικής ολοκλήρωσης παραμένουν βαθιά ριζωμένες.[…]