20η Ιουλίου 1974 – 47 Χρόνια Κατοχής

Αυτή η μέρα έμελλε να σημαδέψει για πάντα την Ελληνική ιστορία. Επικαλούμενοι το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου αλλά και το κάλεσμα της ομιλίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ από το βήμα του ΟΗΕ προς τις εγγυήτριες δυνάμεις, στις 20 Ιουλίου 1974 ξεκίνησε με αεροπορικές και αποβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις η βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, με την κωδική ονομασία «Αττίλας».

Χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες βίασαν, λεηλάτησαν, κατέστρεψαν και σκότωσαν ό,τι κι όποιον βρέθηκε στο δρόμο τους. Γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, βίωσαν όλοι την τουρκική βαναυσότητα. Η Τουρκιά έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Τα αποτελέσματα της ούτω καλούμενης «ειρηνευτικής επιχείρησης» γνωστά: 6000 νεκροί και τραυματίες, 1619 αγνοούμενοι, το 36% της Κύπρου υπό τουρκική κατοχή και 200,000 εκτοπισθέντες.

Παρά την αποδιοργάνωση του κράτους λόγω του πραξικοπήματος, η Εθνική Φρουρά και η ΕΛΔΥΚ, αντιστάθηκαν με σθένος στον Τούρκο εισβολέα. Η προδοσία των φιλοχουντικών αξιωματικών, δεν απέτρεψε την καθήλωση των εισβολέων οι οποίοι κατέλαβαν ελάχιστο έδαφος. Η κατάκτηση του 36% της κυπριακής επικράτειας δεν κατέστη δυνατή παρά μόνο αφότου η πολιτική ηγεσία μας αποδέχτηκε την εκεχειρία και παγιδεύτηκε σε συνομιλίες τις οποίες εξώθησε σε ναυάγιο η Τουρκία στις 14 Αυγούστου 1974, ημέρα δηλαδή κατά την οποία άρχισε η προγραμματισμένη δεύτερη φάση της εισβολής.

Από τότε, πάνω από το 36% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει παράνομα κατεχόμενο από την Τουρκία. Μέχρι σήμερα, δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες είναι μόνιμα εγκατεστημένοι στο νησί για να “φυλάσσουν” τις τουρκοκρατούμενες περιοχές της Κύπρου από τους πραγματικούς και αληθινούς δικαιούχους τους.

Ως ΜΕΤΩΠΟ ΚΦΗΒ, καταδικάζουμε την βάρβαρη τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή. Αρνούμαστε κάθε διχοτομική λύση, είτε αυτή ονομάζεται ομοσπονδία, είτε συνομοσπονδία, είτε δύο ανεξάρτητα κράτη και απαιτούμε την επανατοποθέτηση του Κυπριακού ως διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Έχουμε χρέος, όχι μόνο να μην ξεχάσουμε ποτέ, αλλά να αγωνιστούμε για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. 47 χρόνια μετά, η κάθοδος του Ερντογάν στα κατεχόμενα μας εδάφη, μας προειδοποιεί για νέα τετελεσμένα, θέλοντας μας να είμαστε η τελευταία γενιά Ελλήνων σ’ αυτόν τον βασανισμένο τόπο. Επιβάλλεται άμεσα να ενεργήσει η ΚΔ και μαζί με το Ελλαδικό κράτος να προχωρήσουν στην χάραξη πανεθνικής στρατηγικής για Απελευθέρωση της Κύπρου και αναχαίτιση των νεο-οθωμανικών ονειρώξεων του Τούρκου κατακτητή. Είναι αναγκαίο, προς την επίτευξη τούτου, ο Κυπριακός Ελληνισμός και ειδικότερα η νεολαία, να ξυπνήσει από τον βαθύ λήθαργο, γιατί το νήμα τεντώνεται και ουδείς ξέρεις τι ξημερώνει στο πολύπαθο νησί μας.

Φτάνει πια με τις υποχωρήσεις και τα συναφή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Είναι επιτέλους καιρός να αντιληφθούν οι κυβερνώντες την ανάγκη για αλλαγή πλεύσης στο Κυπριακό εκφράζοντας χαρακτήρα διεκδικητικό. Το δίκιο μας υπερισχύει του τουρκικής αλλοφροσύνης και στο τέλος θα λάμψει σαν φλόγα ελευθερίας στο βόρειο κατεχόμενο κομμάτι της καρδιάς μας!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου