17/01/1975 – Θυσία Πανίκου Δημητρίου

«Η Βρετανία πλέον δεν είναι νοητό να διατηρεί και να νέμεται βάσεις και διευκολύνσεις εν Κύπρω».

Απόφαση Βουλής – 16/01/1975

Στις 17 Ιανουαρίου 1975, λίγους μήνες μετά τη τουρκική εισβολή η μαθητιώσα νεολαία συγκεντρώθηκε έξω από τις Βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου με σκοπό να διαμαρτυρηθεί για τη συνέχεια του εγκλήματος και τη μεταφορά Τ/κ στα κατεχόμενα. Η Βρετανία, σε ρόλο «διαμεσολαβητή» και σε πλήρη συνεννόηση με την Τουρκία, έθεσε σε εφαρμογή τη μεταφορά Τ/κ πληθυσμού στις κατεχόμενες περιοχές και συνέβαλε ενεργά στην ολοκλήρωση του εγκλήματος.

Οι μαθητές, μη μπορώντας να αντέξουν την αδικία και τη συμβολή της Βρετανίας σε αυτή, ξέσπασαν και άρχισαν να φωνάζουν, να καίνε και να καταστρέφουν ό,τι Αγγλικό έβρισκαν στο διάβα τους καθ’ οδόν προς τις πύλες των βάσεων. Οι στρατιώτες των βάσεων βρίσκονταν ήδη παρατεταγμένοι στο εσωτερικό του στρατοπέδου πίσω από τα συρματοπλέγματα προσπαθώντας να απωθήσουν το πλήθος κάνοντας χρήση δακρυγόνων. Οι μαθητές συνέχισαν να φωνάζουν συνθήματα και να πετούν πέτρες.

Αντί δακρυγόνων… τεθωρακισμένα:

Σε κάποιο σημείο άρχισαν να βγαίνουν τεθωρακισμένα οχήματα εκτός του στρατοπέδου. Οι μαθητές όρμησαν αμέσως πάνω τους, τα περικύκλωσαν και δεν τα άφηναν να φύγουν χτυπώντας στα τζάμια τους με γυμνά χέρια. Ο Πανίκος Δημητρίου βρισκόταν αυτή την ώρα μπροστά από ένα τεθωρακισμένο του οποίου ο οδηγός, αν και βρισκόταν περικυκλωμένο από τους μαθητές δεν δίστασε να προχωρήσει περνώντας πάνω από το σώμα του άτυχου μαθητή. Το αυτοκίνητο συνέθλιψε το σώμα του ήρωα περνώντας και με τους δύο τροχούς πάνω από το κορμί, αφαιρώντας τη ζωή ενός δεκαοχτάχρονου παλικαριού.

«Έξω αμέσως οι Βρετανοί από την Κύπρο. Να φύγουν και αυτών αμέσως τα στρατεύματα. Να διαλυθούν οι βάσεις τους και να επιστρέψουν στον δικαιούχο λαό τα κυπριακά εδάφη, που διά της βίας κατακράτησαν και τα ονόμασαν κυρίαρχα…».

Εφημερίδα «Χαραυγή» – 17/01/1975

Πανίκος Δημητρίου:

Ο Πανίκος Δημητρίου, τελειόφοιτος μαθητής στο Λανίτειο γυμνάσιο Λεμεσού εκείνο τον καιρό, ήταν πρόσφυγας από την Αμμόχωστο και συγκεκριμένα από τον Άγιο Μέμνωνα. Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο με άριστα και μέχρι την Τουρκική εισβολή φοιτούσε στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Αμμοχώστου με όνειρο μια μέρα να γίνει αρχιτέκτονας. Η βάρβαρη Τουρκική εισβολή ανάγκασε αυτόν και την οικογένεια του να φύγουν από την Αμμόχωστο και να εγκατασταθούν στη Λεμεσό.

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου