Κοίμηση Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου

Στεκόμαστε σήμερα με δέος και αποτίουμε φόρο τιμής στον τελευταίο εθνάρχη του λαού των Ελλήνων, τον αοίδιμο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλο. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν χρειάζεται συστάσεις από κανέναν. Το στίγμα του και το έργο του μιλούν από μόνα τους. Ήταν ένας ακούραστος σπορέας της ορθοδοξίας, αλλά κι ένας φλογερός ηγέτης του ελληνισμού. Ήταν αυτός που όρθωνε το ανάστημα μπροστά στον κάθε λογής μηδενιστή, αλλά και αυτός που έστρεφε με στοργή το βλέμμα του προς τη νιότη και έδειχνε τον δρόμο της χριστιανικής προόδου και της ισορροπημένης εξέλιξης.

Ο Χρήστος Παρασκευαΐδης, όπως ήταν το κοσμικό του όνομα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Η καταγωγή του ήταν από την Ξάνθη. Πτυχιούχος Νομικής, διδάκτωρ Θεολογίας, γνώστης της γαλλικής, της αγγλικής, της ιταλικής και της γερμανικής γλώσσας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1961 και πρεσβύτερος το 1965. Επί εννέα χρόνια, ήταν ιεροκήρυκας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Φάληρο, ενώ διετέλεσε για επτά χρόνια γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Νεότατος, μόλις 35 ετών, το 1974, εξελέγη Μητροπολίτης Δημητριάδος. Πήρε μέρος σε πολλές εκκλησιαστικές αποστολές στο εξωτερικό, ενώ συνέγραψε πλήθος επιστημονικών μελετών. Το 1998, εξελέγη Αρχιεπίσκοπος, προκαλώντας αίσθηση στην κοινή γνώμη από την πρώτη στιγμή που άρχισε να διαβάζει τον επιβατήριο λόγο του στον κατάμεστο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Πολύ γρήγορα, όλοι μιλούσαν για τον ιεράρχη που καλούσε τη νεολαία να πλησιάσει την Εκκλησία, «ακόμα και με το σκουλαρίκι», ζητούσε συγγνώμη από τους νέους για όσα δεν έγιναν από τους μεγαλυτέρους, ενώ άρχισε αμέσως να ασχολείται εντατικά με την αναζωογόνηση όλων των υπηρεσιών της Εκκλησίας με έμφαση στη φιλανθρωπία.

Είναι πράγματι δύσκολο ακόμα και για τους εχθρούς του να του κολλήσουν τη γνωστή ταμπέλα του οπισθοδρομικού. Από τη μία, αντιστεκόταν με σθένος στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Σημίτη για αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες και, από την άλλη, άνοιγε δρόμους συμφιλίωσης με την Καθολική Εκκλησία και τους Χριστιανούς της Δύσης. Αυτός ήταν ο Χριστόδουλος. Ήξερε να αντιστέκεται, ήξερε και να ενώνει. Ήξερε να επιμένει, ήξερε και να συγχωρεί.

Ο πρόωρος θάνατός του από την επάρατη νόσο στις 28 Ιανουαρίου 2008, σε ηλικία μόλις 69 ετών, σκόρπισε τον θρήνο σε ολόκληρη την Ελλάδα και στέρησε από όλους της Γης τους Έλληνες έναν θρησκευτικό και εθνικό καθοδηγητή σπάνιας εμβέλειας και αρετής. Το κενό που άφησε πίσω του καλούμαστε να το καλύψουμε όλοι εμείς, όσοι πιστεύουμε στον Χριστό, όσοι πιστεύουμε στην Ελλάδα, αντλώντας από τις παρακαταθήκες του, μεταλαμπαδεύοντας τη φλόγα του και συνεχίζοντας τους αγώνες του. Πατέρα Χριστόδουλε, σ’ ευχαριστούμε!

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου