• «Άστα τα παιδία…»

    Συμφοιτήτρια/Συμφοιτητή,

    Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να αναγκαζόμαστε να τοποθετηθούμε για θέματα τα οποία ξεπερνούν κάθε όριο φαντασίας. Με ανακοίνωση της η παράταξη των πολλών προσωπείων, κατηγορεί δημόσια το ΜΕΤΩΠΟ Κύπριων Φοιτητών ΗΒ, χωρίς να αναλογίζεται την δίκη της δράση τα τελευταία χρόνια. Δεν μας μένει άλλη επιλογή από το να πάρουν την απάντηση τους, όπως τους αρμόζει.

    Ας θέσουμε λοιπόν κάποια πράγματα επι τάπητος.

    Κατηγορηθήκαμε από την ΦΠΚ Πρωτοπορία ΗΒ, ότι δεν προωθήσαμε κάποιο Εθνικό Θέμα. Φυσικά και χαιρετίζουμε την οποιαδήποτε προσπάθεια φίμωσης προπαγανδιστικών προσπαθειών εκ μέρους Τούρκων, όπως η κίνηση στο Πανεπιστήμιο του Manchester. Πέραν τούτου όμως, όταν θες να κανείς μια σοβαρή κίνηση και πραγματικά επιθυμείς να επιλυθεί το θέμα με την συμβολή όλων και όχι να το λύσεις εσύ για δίκη σου προβολή, προχωρείς στην χρήση κάθε δυνατού μέσου σε αυτή σου την προσπάθεια για να ενημερωθούν όλοι. Με ένα μήνυμα στο Facebook προς τους Προέδρους των Societies και οποίος το είδε καλώς, δεν πράττεις αυτό. Στη τελική ούτε στα πρακτικά των συνεδριάσεων της ΕΦΕΚ δεν υπήρχε αναφορά στο εν λόγω ζήτημα.

    Όπως και να ‘χει, ηγετικό στέλεγχος του ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΦΗΒ και πιο συγκεκριμένα ο Αντιπρόεδρος της Παράταξης μας, σε συνομιλία του με τον Πρόεδρο της ΕΦΕΚ του ανέφερε χαρακτηριστικά «Όσο για το Manchester καλώς έπραξες». Το ότι θα ερχόσασταν να επιζητούσατε δημόσια επιβράβευση για τις πράξεις σας Πρωτοπόροι και εκ των υστέρων «βοήθεια», πραγματικά μας ξεπερνά. Βέβαια, η πράξη σας κουβαλάει και τεράστιο θράσος, από την στιγμή που όταν με μεγάλο αγώνα, ανακοινώσεις, προσωπικά τηλεφωνήματα και αμέτρητα μηνύματα για παρόμοιο θέμα, απλά δέσατε τα χέρια σας και το χαιρετήσατε εντός των πρακτικών της ΕΦΕΚ την περασμένη χρονιά. Πού είσασταν όταν έπρεπε να δράσετε για την Έκθεση Πανεπιστημίων στα Κατεχόμενα μας εδάφη; Μήπως το αφήσατε για να κάνετε την ίδια προσπάθεια με την νέα χρόνια για να φανεί ότι ΕΣΕΙΣ δράσατε για το θέμα; Πάντως ούτε αυτή την φορά είδαμε κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια επικοινωνίας ή δημοσίευσης (έστω και στα πρακτικά της ΕΦΕΚ) για να επιλυθεί το νέο ζήτημα. Συνεχίστε να προσπαθείτε να καπηλεύεστε αγώνες.

    Κατηγορούν οι της Πρωτοπορίας το ΜΕΤΩΠΟ, ως λασπολόγους. Αυτοί που καθημερινά πριν τις εκλογές κατηγορούσαν την μόνη αυτόνομη παράταξη ως νεολαία κομμάτων και ως λήπτες χορηγιών για συμφέροντα, γνωρίζοντας την αλήθεια, απλά για να εξυπηρετήσουν προεκλογικούς τους σκοπούς και να μας λασπολογήσουν. Μήπως η ανακοίνωση σας ήρθε ως απάντηση για την δημοσίευση περι της προσπάθειας σας να «κατακτήσετε» όλα τα societies των πανεπιστημίων στο ΗΒ; Σχετικά με τις ειρωνίες σας, λοιπόν, για την Αυτονομία μας θα σας πούμε το εξής, επειδή δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν. Για άλλη μια φορά σας τονίζουμε ότι, ΟΥΤΕ ΕΙΧΑΜΕ, ΟΥΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ποτέ σχέση ή χρηματοδότηση από οποιοδήποτε κόμμα. Όποιος πιστεύει το αντίθετο, ας παρουσιάσει επιτέλους κάποια επίσημη απόδειξη που να δείχνει το αντίθετο. Μπουχτίσαμε πλέον με την αβάσιμη καραμέλα σας. Ξέρουμε πως είναι αδύνατο να χωρέσει το στενό σας μυαλουδάκι ότι κάποιοι ακόμη μάχονται με μόνη δύναμη τα πιστεύω τους, αλλά καιρός είναι να το εμπεδώσετε γιατί καταντήσατε γελίοι. Σας βαρεθήκαμε!

    Κατηγορούν οι της Πρωτοπορίας το ΜΕΤΩΠΟ για αφάνεια τα τελευταία χρόνια. Αυτοί που πέρσι ακύρωσαν τις φοιτητικές εκλογές, αυτοί που κρατούσαν παράνομα τις θέσεις τους στον φοιτητικό σύλλογο και με αυτοδυναμία εξυπηρετούσαν την δίκη τους αντζέντα μέσω του Συλλόγου των Φοιτητών, αυτοί που αλλάζουν τις μάσκες σαν τα πουκάμισα. Κατηγορούν οι της Πρωτοπορίας για αποχή του ΜΕΤΩΠΟΥ από τα φοιτητικά δρόμενα. Αυτοί που βάζουν συνεδριάσεις της ΕΦΕΚ καθημερινές μέρες ή εν μέσω διακοπών για να βολεύει μόνο τους δικούς τους, αυτοί που ξέχασαν ότι η έδρα της ΕΦΕΚ ΗΒ είναι στο Λονδίνο, αυτοί που αρνούνται να κάνουν διαδύκτιακες συνεδρίες εν καιρώ που ο άνθρωπος πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι.

    Κατηγορούν οι της Πρωτοπορίας πως η σελίδα του ΜΕΤΩΠΟΥ είναι «ιστορικό επετειολόγιο». Το λοιπόν, επειδή  κάπου αρχίσατε να ξεφεύγετε. Δεν πρόκειτε να δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν υπέρμαχο της Ομοσπονδίας κατά πόσο οι υποστηρικτές της παράταξής μας, θέλουν να εκφράζουν τις σκέψεις τους και να γράφουν σχετικά με διάφορες Εθνικές Επετείους, για τους ήρωες μας ή για ότι άλλο τους απασχολεί και το δημοσιεύουμε στη σελίδα μας. ΟΥΤΕ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΝΙΩΘΟΥΜΕ, ΟΥΤΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΕΧΟΥΜΕ.  Προπάντων σε σχέση με  αυτούς που είναι υπέρμαχοι της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ, αυτούς που 2 βδομάδες μετά το άνοιγμα του οδοφράγματος της Δερύνειας φώναζαν για τον Τάσο Ισαακ και τον Σολωμό Σολωμού, αυτούς που βάζουν το πατριωτικό τους προσωπείο όταν το ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ το απαιτεί κατά καιρούς.

    Τόλμησαν οι γελοίοι να χαρακτηρίσουν εμάς, ανήθικους. Περιμένετε μίσο λεπτό κομματόσκυλλα να σας εξηγήσουμε τι εστί ανήθικο. Ανήθικο είναι να προσπαθείς να εξαγοράσεις ψήφους! Κάποιοι φέτος, δεν προσπάθησαν να βοηθήσουν τον φοιτητή να κατέλθει στις κάλπες, αλλά λειτούργησαν ως ταξιδιωτικό γραφείο που προωθεί ταξιδιωτικά πακέτα όλων των ειδών.

    Ας αναλογιστούν λοιπόν οι της Πρωτοπορίας τις πράξεις τους, την απραγία τους και την βρωμιά τους πριν να ξαναπάρουν το ΜΕΤΩΠΟ ΚΦ ΗΒ στο στόμα τους. Ο φοιτητόκοσμος δεν θέλει να ασχολείται με τα κόμπλεξ σας, αλλά θέλει να βλέπει ουσιαστικό έργο. Καλή συνέχεια «κύριοι»…

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κύπριων Φοιτητών ΗΒ

    Υ.Γ. 1: Για όσους Πρωτοπόρους θεωρούν πως τιμούν τον αγώνα της ΕΟΚΑ, θα τους υπενθυμίσουμε πως Γρίβας και Κληρίδης, ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ. Αυτούσιο απόσπασμα από ομιλία του Αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή σε εκδήλωση της ΕΦΕΚ Αθήνας εν έτει 1971, αφιερωμένο προς κάθε κομματικό υπάλληλο:

     «[…]κλείστε τα αυτιά σας στις σειρήνες του “εφικτού”, στις σειρήνες της δήθεν ενότητος και της ηρεμίας, γιατί χωρίς αγώνες δεν αποκτάται η νίκη, χωρίς αγώνες δεν υπάρχει πρόοδος[…] Μην κοιτάτε τί γίνεται στην Κύπρο και μήν απαισιοδοξείτε. Εκεί είναι ντροπή. Κοιτάτε σ’εμάς, κοιτάτε μπροστά, εδώ είναι η τιμή σας. Διότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα είναι δυνατό να οικοδομήσουμε μια Κύπρο όπως τη θέλουμε, ελεύθερη, ενωμένη με την Ελλάδα… Πρέπει να είστε έτοιμοι να καταλάβετε τις θέσεις σας εις τας επάλξεις του αγώνος, ενωμένοι, πειθαρχημένοι, αποφασιστικοί. Και τότε να είστε βέβαιοι ότι όπως και κατά την εποχή της ΕΟΚΑ, ότι η λευτεριά η οποία πλανάται πάνω στους τάφους των σκοτωμένων παιδιών της, μή θέλουσα να τους εγκαταλείψει, θα αγκαλιάσει το άμοιρο και βασανισμένο νησί μας. Εις τον αγώνα αυτόν δε θα είστε μόνοι. Θα είναι μαζί σας το Πανελλήνιο. Θα είμαστε μαζί σας και εμείς, η παλαιά φρουρά, σημαιοφόροι και οδηγοί σας και τότε πράγματι σε σας θα ανήκει η τιμή, ότι ξεπλύνατε και την ντροπή με την οποία μας εκάλυψαν οι όλίγοι λιπόψυχοι και εκμεταλλευτές του αγώνος των παλληκαριών της ΕΟΚΑ, τα οποία τιμάμε σήμερα».

    Ναι «κύριοι», οι παρακαταθήκες του Αρχηγού, μας καλούν να συνεχίσουμε τον Αγώνα όσων θυσιάστηκαν!

    Υ.Γ 2: Πρωτοπόροι, την Ελένη Σταύρου τί την ποτίζετε;

    Υ.Γ 3: Όσον αφορά την «Κάρτα Φιλάθλου», έχετε και εκεί διαφορετική γραμμή από την Πινδάρου;

     

     

  • 1η Απριλίου 1955: «Διά Την Αποτίναξιν Του Αγγλικού Ζυγού»

    «Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού». – Πρώτη Προκήρυξη Αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή (01/04/1955).

    Μέχρι το 1955 ο Ελληνικός λαός της Κύπρου προσπαθούσε με ειρηνικούς τρόπους να ελευθερωθεί από τον Άγγλο αποικιοκράτη, χωρίς όμως κάποια επιτυχία. Το Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1φ950, με την συντριπτική πλειοψηφία του 95.71% υπέρ της Ένωσης, βρήκε απέναντι του τους άγγλους αποικιοκράτες, οι οποίοι ως κατακτητές δεν λειτουργούσαν βάση των επιθυμιών του Λαού. Ο πόθος για Ελευθερία και Ένωση με την μάνα Ελλάδα φούντωνε ολοένα και περισσότερο, οδηγώντας στην δημιουργία της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών).

    Η ΕΟΚΑ με αρχηγό τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή, πολέμησε μέσω ένοπλου Αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου από τους Άγγλους, με απώτερο στόχο την Ένωση με την μάνα Ελλάδα. Σταδιακά δημιουργήθηκε η ΠΕΚΑ (Πολιτική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνος) και η ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ) οι οποίες υπάγονταν στην οργάνωση.

    Ξημερώματα 1ης Απριλίου 1955, υπό τη μερική κάλυψη ενός πρωταπριλιάτικου αστείου, με εκρήξεις σε κυβερνητικά κτίρια, αστυνομικούς σταθμούς, τον ραδιοσταθμό και τις στρατιωτικές βάσεις Δεκέλειας, ξεκίνησε η δράση της ΕΟΚΑ. Ο Αγώνας θεμελιώθηκε με την θυσία του πρώτου αγωνιστή, Μόδεστου Παντελή. Σιγά σιγά ο Κυπριακός Ελληνισμός αγκάλιασε την προσπάθεια και εντάχθηκε στον πατριωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Ο Κυπριακός Ελληνισμός αγωνίστηκε για τα ιδανικά του, την ιστορία του και το μέλλον του, πολεμώντας και διαδηλώνοντας εναντίον του Άγγλου κατακτητή. Ο Κυπριακός Ελληνισμός, παρά της ποσοτικής έλλειψης έμψυχου και άψυχου υλικού, πορεύθηκε προς την νίκη. Οι Άγγλοι προχώρησαν στη λήψη σκληρών μέτρων προσπαθώντας να τσακίσουν το ηθικό των Κυπρίων. Βασάνισαν και δολοφόνησαν τους ήρωες μας, όμως ο Ελληνισμός της Κύπρου δεν πτοήθηκε. Αντιθέτως, οι αγωνιστές μας με την ανιδιοτέλεια που τους διακατείχε, και άσβεστη την δίψα για Απελευθέρωση και Ένωση, συνέχιζαν να αγωνίζονται.

    Η Βρετανική κυριαρχία τερματίστηκε με την συμφωνία «Ζυρίχης-Λονδίνου» στις 19 Φεβρουαρίου 1959, με αντάλλαγμα όμως την παραχώρηση βάσεων στους Άγγλους. Μια συμφωνία που προέβλεπε την ανεξαρτησία της Κύπρου με εγγυήτριες δυνάμεις την Ελλάδα, την Αγγλία και την Τουρκία. Η ενωτική φωνή δεν εισακούστηκε και ο τελικός στόχος για Ένωση με την Ελλάδα δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Το ουσιαστικό αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, ήταν η μετέπειτα εισβολή της Τουρκίας στην χώρα μας και η κατοχή του 37% του νησιού μας μέχρι και σήμερα από τον τουρκικό ζυγό.

    Το 1989, η 1η Απριλίου αναγνωρίζεται και επίσημα ως εθνική επέτειος της έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ μετά από ψήφισμα στην Κυπριακή βουλή. Ως Έλληνες της Κύπρου, οφείλουμε να θυμόμαστε και να τιμούμε τον ιστορικό αγώνα της ΕΟΚΑ και τους ήρωες που αγωνίστηκαν για μια Κύπρο Ελεύθερη και Ελληνική. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό, αφού αντί για Ένωση με την Ελλάδα, πήραμε ελεγχόμενη «ανεξαρτησία»με εγγυήτριες δυνάμεις τους κατακτητές, Τουρκία και τους Αγγλία.

    Και φτάνουμε στο σήμερα… όπου το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να μας πλασάρει ότι η μοναδική λύση για το Κυπριακό Πρόβλημα είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Μια λύση-διάλυση, η οποία παραγράφει την εισβολή, την κατοχή και τα εγκλήματα που έγιναν κατά του Κυπριακού Ελληνισμού.

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β, καλούμε τον λαό να κλείσει τα αυτιά του σε αυτούς που καπηλεύονται τις Εθνικές μας γιορτές για να μαζέψουν ψήφους. Αυτούς που βάζοντας τα πατριωτικά τους προσωπεία, φαίνεται να τιμούν τον αγώνα της ΕΟΚΑ μόνο στα μνημόσυνα και τις εκδηλώσεις, ενώ τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου προσκυνούν τον κατακτητή και ξεπουλάνε το νησί μας. Αυτούς που οι αγωνιστές μας δεν θα υποστήριζαν αλλά θα πολεμούσαν. Είναι καθήκον μας προς την ιστορία, να κρατήσουμε άσβεστη την φλόγα για την λευτεριά του νησιού μας, όπως ακριβώς μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας και να αγωνιστούμε για την απελευθέρωση του νησιού μας από τους κατακτητές.

    Με φάρο τον αγώνα της ΕΟΚΑ, καλούμαστε να εναντιωθούμε σε κάθε λύση τύπου «Ανάν» και «Δ.Δ.Ο». Γιατί κανένας ήρωας δεν αγωνίστηκε για ομοσπονδία. Γιατί οι ήρωες μας δεν προσκύνησαν κανένα κατακτητή. Γιατί οι ήρωες μας αγωνίστηκαν «διά την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού», Απελευθέρωση και Ένωση.

    Γραφείο Τύπου Μετώπου ΚΦΗΒ

  • Στυλιανός Λένας: Ο «Κρουπ» της ΕΟΚΑ

    Σαν σήμερα, 28 Μαρτίου 1957, αφήνει την τελευταία του πνοή στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, ο αγωνιστής Στυλιανός Λένας.

    «Στο εργαστήρι του ήλιου, εκεί να φτιαχνεις χειροβομβίδες από φως και ελπίδα, εκεί σε βρήκε η λευτεριά, Στυλιανέ Λένα, «Ψαρέ» ή «Γίγαντα». Έτσι, η λευτεριά σε φώναξε, έτσι και σε πήρε. Αυτή που τους ήρωες, παιδιά της, τους θέλει ζωντανούς ή νεκρούς. Μα τούτο σημασία δεν έχει,  η πόρτα της αθανασίας άνοιξε, η πύλη των ηρώων είναι δικιά σου, Στυλιανέ Λένα.»

    Ο Στυλιανός Λένας γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1931 στα Χανδριά. Γονείς του ο Χριστοφής και η Αθηνά, ενώ είχε και άλλα 4 αδέλφια. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Χανδριών και σε ηλικία 13 χρονών μετακινήθηκε στη Λευκωσία, όπου εργάστηκε στα εργαστήρια σιδηροκατασκευών του θείου του, Προκόπη Λένα. Στη συνέχεια μαθήτευσε στις Τεχνικές Σχολές Λέρου από όπου και αποφοίτησε. Ο Λένας ήταν στέλεχος της ΟΧΕΝ και διακρινόταν για τη βαθιά χριστιανική του πίστη, την τόλμη και την επινοητικότητά του.

    Με την έναρξη του αγώνα ο Λένας ήταν ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες της Λευκωσίας και στην αντάρτικη του πορεία, έδρασε με τα επαναστατικά του ονόματα, «ΨΑΡΟΣ» και «ΓΙΓΑΝΤΑΣ». Οι Άγγλοι τον αποκαλούσαν «Κρουπ» της ΕΟΚΑ και τούτο γιατί ήτο άριστος κατασκευαστής χειροβομβίδων.

    Το κατευόδιο της μάνας του της Αθηνάς, όταν βγήκε αντάρτης ήταν το εξής: «Σύρε παιδί μου στο καλό,να πα’ να πολεμήσεις, σου δίνω γιε μου την ευχή,με δόξα να γυρίσεις».

    Στις 8 Ιουλίου 1955, οι Άγγλοι επικήρυξαν τον Λένα έναντι του ποσού των 5.000 λιρών. Έτσι έγινε ο δεύτερος καταζητούμενος μετά τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Τον Αύγουστο του 1955 κατέφυγε στη Λύση, όπου κατόπιν εντολής του Διγενή ανέλαβε την εκπαίδευση των εφεδρικών ομάδων δολιοφθορέων του τομέα Αμμοχώστου. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στην περιοχή του Πενταδακτύλου, όπου  συνενώθηκε με την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου και έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον των Άγγλων. Το Νοέμβριο του 1955, με την ανάθεση του τομέα της Πιτσιλιάς στον Αυξεντίου, τον ακολούθησε και ο Λένας, αναλαμβάνοντας, ως ένας από τους υποτομεάρχες του έχοντας την ευθύνη για την περιοχή της νότιας Πιτσιλιάς.

    Μετά τις προδοσίες στην Πιτσιλιά, τον Ιανουάριο του 1957, ο Λένας οδήγησε την επταμελή ομάδα των ανταρτών του σε ασφαλέστερο καταφύγιο στην ημιορεινή περιοχή της Γεράσας. Στη συνέχεια, άφησε το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας του στον Άγιο Μάμα και ο ίδιος μαζί με τον Παναγιώτη Αριστείδου ανέβηκαν στην Ποταμίτισσα για να μετακινήσουν οπλισμό, ώστε να αποφευχθεί η ανεύρεσή του μετά και από τις προδοσίες που προηγήθηκαν. Διέμεναν σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο λαγούμι νερού στην περιοχή Λειβαδιές έξω από το χωριό Ποταμίτισσα.

    Χαράματα της 17ης  Φεβρουαρίου 1957, ανήμερα Κυριακής, ήρθε από την Ποταμίτισσα ο σύνδεσμος τους, Σάββας Παμπακάς, και παρέδωσε στον Λένα ένα μήνυμα το οποίο τον στενοχώρησε. Στο μήνυμα αναφερόταν ότι η υπόλοιπη ομάδα του ξεκίνησε από τον Άγιο Μάμα για να τον συναντήσει, παρά τις προηγούμενες διαταγές του να παραμείνει στη Γεράσα μέχρι να τους ειδοποιήσει για αναχώρηση.  Ο Λένας έστειλε απαντητική επιστολή προς τα μέλη της ομάδας του, με την οποία τους διέτασσε να μην έρθουν στην Ποταμίτισσα γιατί ήταν πολύ επικίνδυνο. Ο Σάββας Παμπακάς είχε διαταγές από τον Λένα να επιστρέψει στις 11:00 π.μ. Μόλις επέστρεψε, ο Λένας του ζήτησε να τον συνοδεύσει στον Αμίαντο με σκοπό να κατασκευάσει ηλεκτρικούς πυροκροτητές.

    Ο Σάββας Παμπακάς που συνόδευε τον Λένα αναφέρει τα ακόλουθα:

    «Αναχωρήσαμε με τον Λένα άοπλοι από το κρησφύγετο για τον Αμίαντο.  Μόλις απομακρυνθήκαμε διακόσια περίπου μέτρα ακούσαμε ένα δυνατό «αλτ» και συγχρόνως είδαμε Άγγλους στρατιώτες να σηκώνονται πίσω από παρακείμενους θαμνους. Τότε ο Λένας άρχισε να τρέχει προς τα κάτω και εγώ προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι Άγγλοι άρχισαν να βάλλουν καταιγιστικά πυρά εναντίον μας. Οι σφαίρες έπεφταν δίπλα μου. Μια σφαίρα χτύπησε σε πέτρα και εξοστρακίστηκε πληγώνοντας με ελαφρά στο πόδι. Εγώ προσπάθησα να τρέχω έχοντας ένα μικρό πεύκο μεταξύ μου και των Άγγλων στρατιωτών για να έχω κάποια κάλυψη.   Ακολούθησα ένα παρακείμενο αργάκι τρέχοντας σκυφτός και έφθασα στον ποταμό του χωριού, πέρασα αντίκρυ και ανηφόρησα προς τα βουνά που βρίσκονται στην αντίθετη πλευρά του χωριού οπότε κατέβηκα στο χωριό για να ειδοποιήσω δύο αντάρτες που ήταν εκεί να φύγουν».

    Ο Λένας μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, όπου επί 39 ημέρες, περισσότερο βασανίστηκε παρά νοσηλεύτηκε. Απεβίωσε το απόγευμα της 28ης Μαρτίου του 1957 στα χέρια του πατέρα του σε ηλικία 24 ετών. Τάφηκε από τους Άγγλους στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας υπό το φόβο λαϊκών εκδηλώσεων.

    Σε συζήτηση με την αδερφή του κατά την διάρκεια του αγώνος ο Λένας δήλωσε: 

    «Εγώ να επιζήσω του αγώνος είναι αδύνατο. Θα πεθάνω για την Ελευθερία της Κύπρου.»

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β, δηλώνουμε ακράδαντα πως οι θυσίες του Στυλιανού Λένα και όλων των ηρώων της ΕΟΚΑ δεν πήγαν χαμένες. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική δικαίωση, μέχρι να επιτευχθεί ο απώτερος σκοπός, μέχρι την απόλυτη ελευθερία του Κυπριακού Ελληνισμού.

    Η επιγραφή στο μνημείο του ήρωα στην Ποταμίτισσα αναφέρει «ΣΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΤΑ ΑΛΩΝΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΝΙΚΗΣΑΤΕ, ΣΤΙΣ ΔΑΦΝΕΣ ΤΩΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ.». Μας δείξατε το δρόμο ήρωες μας, αναπαυθείτε, εμείς συνεχίζουμε τον Αγώνα σας!

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ. Η.Β

  • 25η Μαρτίου: Ημέρα Επανάστασης

    25η Μαρτίου 1821… Ημέρα Επανάστασης. Ημέρα Εθνικής Περηφάνιας. Ημέρα Ελληνικής Επανάστασης!

    Σαν σήμερα, την 25η Μαρτίου του 1821, ο τότε υποδουλωμένος Ελληνισμός σηκώνει κεφάλι κατά του κατακτητή του, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτή ήταν και η αρχή της εθνικής παλιγγενεσίας που ολοκληρώθηκε έπειτα από έναν αγώνα διάρκειας εννέα ολόκληρων χρόνων. Έναν αγώνα σκληρό, άνισο, με περιόδους κάμψης και κατάπτωσης, αλλά και συνάμα ένα αγώνα ηρωικό, με επακόλουθο την ίδρυση του Ελλαδικού κράτους το 1830.

    Το 1814-1820 ιδρύεται στην «Οδησσό» η «Φιλική Εταιρεία» με απώτερο σκοπό την προετοιμασία της επανάστασης. Ο τότε Αξιωματικός του Τσαρικού Στρατού Αλέξανδρος Υψηλάντης είχε ορισθεί ως ο γενικός επίτροπος της «Ανώτατης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας», έχοντας το «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» ως τίτλο για την επαναστατική του προκήρυξη. Με λάβαρο την Ορθοδοξία οι Έλληνες πρόγονοί μας πήραν τα άρματα για να αξιωθούν λευτεριά, για να μεταφέρουν στους υπόλοιπους λαούς πως οι Έλληνες δεν δύναται να παραμείνουν σκλάβοι των Οθωμανών, ξεσηκώνοντας ένα τεράστιο Φιλελληνικό κίνημα σε όλη την Ευρώπη.

    Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Αθανάσιος Διάκος, Μπουμπουλίνα είναι μερικοί από τους χιλιάδες ήρωες που κατόρθωσαν να εντάξουν την Ελλάδα στον πολιτικό χάρτη των ανεξάρτητων κρατών της γης. Από τους κυριότερους εκπροσώπους του Επαναστατικού κινήματος υπήρξε ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος), ο οποίος στον περίφημο του «Θούριο» εξάφρασε χαρακτηριστικά τον πόθο του Ελληνικού Λαού και ξεσήκωνε τους Έλληνες να σηκώσουν κεφάλι. “Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή”.

    «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.»
    Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Πνύκα 8/10/1838

    Να επιχειρείς κάτι τόσο απομακρυσμένο, έχοντας ως μοναδικό όπλο την δύναμη της ψυχής, αποτελεί από μόνο του παράδειγμα προς μίμηση. Δυστυχώς όμως, 198 χρόνια μετά, επικρατεί απείθαρχα και μας «ηγούνται» ανιστόρητοι πολιτικάντηδες , οι οποίοι με τις προδοτικές τους αποφάσεις ξεπουλούν την πατρίδα μας στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας. Τότε, οι Έλληνες πολεμούσαν για την ελευθερία. Τότε, το Ελληνικό Γένος ξεσηκώθηκε και επαναστάτησε. Τότε, η Ελλάδα νίκησε. Τώρα, η ηγεσία των Ελλήνων κάνει ακριβώς το αντίθετο, κάνει να πάντα για να ζούμε σκλαβωμένοι και ξεπουλημένοι, διαγράφοντας την ιστορία και την εθνική ταυτότητα. Ο ξεπεσμός των πολιτικών μας προσώπων όμως συνεχίζεται σε ποικίλα επίπεδα. Καθημερινά πολιτικά πρόσωπα, περνούν την πράσινη γραμμή και συζητούν περι συμβιβασμού με τον εχθρό. Καθημερινά ξεχνούν τις θυσίες των ηρώων μας και αγνοούν τις προκλήσεις των τούρκων, υποδουλωμένοι στον Ερντογάν. Καθημερινά υπογράφουν συμφωνίες ξεπουλώντας κάθε ιδανικό και αξία που μας χάρισε η ιστορία μας. Η εθνική συνείδηση όμως, μας υπενθυμίζει πως η χώρα δεν είναι εταιρεία «Περιορισμένης Ιστορικής Ευθύνης».

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β νιώθουμε το καθήκον, μια μέρα σαν κι αυτή, να τιμήσουμε όσους θυσιάστηκαν για το ιδανικό της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, καλόντας τους απανταχού Έλληνες σε αγώνα αντίστασης, ,αγώνα για τα δίκαια του Ελληνισμού, αγώνα για Ελευθερία! Έναν αγώνα ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. Πιστοί στις παρακαταθήκες του οπλαρχηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και όσων θυσιάστηκαν για την Ελευθερία του Ελληνικού έθνους κατά τους αιώνες, όσους θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση των εδαφών αυτού και ειδικά της ιδιαίτερης μας Πατρίδας, της Κύπρου και την Ένωση αυτής με τη Μητέρα Ελλάδα, απαντάμε σε όσους μας χαρακτηρίζουν τρελούς και ουτοπιστές: «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἡμεῖς, ἂν δὲν εἴμεθα τρελλοί, δὲν ἐκάναμεν τὴν ἐπανάστασιν […].»

    Ζήτω η 25η Μαρτίου! Ζήτω 1821! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!


    Χρόνια Πολλά σε όσους Έλληνες ΔΕΝ λυγίζουν, ΔΕΝ προσκυνούν και ΔΕΝ συμβιβάζονται!

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ. Η.Β

    Υ.Γ: Όσο για τους «ΝΑΙνέκους» του τότε και του σήμερα, «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ», όπως ακριβώς διέταξε και ο Στρατηγός Κολοκοτρώνης!

  • Θεόφιλος Γεωργιάδης: Ο Αγωνιστής της Ελευθερίας των Λαών

    Σαν σήμερα, 20 Μαρτίου 1994, δολοφονείται ο αγωνιστής της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης των λαών, Θεόφιλος Γεωργιάδης, έξω από την οικία του στη Λευκωσία. Ηθικός αυτουργός ήταν η Μ.Ι.Τ (Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες), η οποία κατόπιν συμφωνίας με τον γνωστό κατάδικο «Γιουρούκκη», σχεδίασαν τη δολοφονία. Έτσι, ο αδερφός του «Γιουρούκκη» στοχεύοντας τον Θεόφιλο στο στήθος και το κεφάλι, τον εκτέλεσε από κοντινή απόσταση.

    Ο Θεόφιλος γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1957 στην Ευρύχου. Αποφοίτησε το 1975 από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και κατετάγη στην Εθνική Φρουρά όπου υπηρέτησε στην 32η Μοίρα Καταδρομών, φέροντας τον βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού. Ακολούθως, εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π) και στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθόδοξου Πολέμου (Κ.Ε.Α.Π). Εν τέλει, σπούδασε «Πολιτικές Επιστήμες» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, λαμβάνοντας ειδίκευση στην «Τουρκολογία». Με την επιστροφή του στην Κύπρο, εργάστηκε αρχικά στην Αστυνομία και στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση του λειτουργού στο «Τμήμα Τουρκικών Θεμάτων» του «Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών» της Κυπριακής Δημοκρατίας, όντας τουρκολόγος και γνώστης των τουρκικών θεμάτων.

    Το 1988 ο Θεόφιλος μαζί με άλλους συναγωνιστές του, ίδρυσαν την «Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης προς το Κουρδιστάν», η οποία στόχο είχε την στηριξη του Κουρδικού Αγώνα ενάντια στην Τουρκική κατοχή.  Αρθρογραφούσε σε διάφορα θέματα, όπως το «Κυπριακό», το «Κουρδικό» και γενικότερα θέματα κατά των τουρκικών βαρβαροτήτων. Παράλληλα, τάχθηκε με αρνητικούς σχολιασμούς κατά των «Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου» του 1977, όντας ένθερμος υποστηρικτής της «Απελευθέρωσης» ως μόνης λύσης στο Κυπριακό Πρόβλημα, ενώ υποστήριζε έντονα τις προσπάθειες για ανεύρευση των Αγνοουμένων.

    Η δράση του οδηγούσε στη συστηματική και μεθοδική λειτουργία ενός «Ενιαίου Μετώπου» του Απελευθερωτικού Κινήματος των Κούρδων, με τους λαούς της Ελλάδος και της Κύπρου, όντας και οι ίδιοι υπό τουρκική κατοχή. Ένα μέτωπο καθολικής συμπαράταξης, με απώτερο σκοπό την εξάλιψη της τουρκικής κατοχής από την Κύπρο μέχρι το Κουρδιστάν. Ο Αγώνας αυτός στηρίζετο στην κοινωνία, στους απλούς πολίτες, στο Λαό, απ’ όπους πήγαζε πίεση προς τις ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου, για το αναφαίρετο δικαίωμα των λαών για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ.

    Ο δημοσιογράφος Λάζαρος Μαύρος, φίλος και συναγωνιστής του Θεόφιλου, έγραφε πως: «η αλήθεια για την ένταξη του Θεόφιλου Γεωργιάδη στον κουρδικό αγώνα, βρίσκεται στην υπέρτατη θέληση και τον ασίγαστο πόθο του για πολιτική και αγώνα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ της Κύπρου από τον τουρκικό ζυγό.»

    Σε συνέδριο που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες με θέμα την Αλληλεγγύη προς τον Κουρδικό λαό, περίπου μια εβδομάδα πριν την άνανδρη δολοφονία του, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης κατηγόρησε ανοιχτά τους τούρκους για τις βιαιότητες και τις φρικαλεότητες που διέπρατταν κατά του Κουρδικού λαού. Αυτή ήταν και η αφορμή για τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες να διατάξουν τη δολοφονία του, αφού όπως δήλωσε στενός του φίλος, «τον Θεόφιλο τον είχαν πολύ στο στομάχι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες γιατί τους έκανε πολύ ζημιά».

    Στο σημείο της δολοφονίας του έχει στηθεί, ως ένδειξη σεβασμού, προτομή του Αγωνιστή της Ελευθερίας, Θεόφιλου Γεωργιάδη, η οποία επάνω φέρει την επιγραφή: «Ποτέ η Τουρκία δεν εγκατέλειψε γη που κατέκτησε με όπλα, μέσω συνομιλιών.»

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ, θα παραμείνουμε πιστοί στις παρακαταθήκες όσων έδωσαν τη ζωή τους για να ζουν οι λαοί Ελεύθεροι, κάτι που έπραξε και ο Θεόφιλος Γεωργιάδης αγωνιζόμενος να επηρεάσει την κοινωνία, σε παγκόσμιο επίπεδο, για τις βαρβαρότητες των Τούρκων κατά των Κούρδων, αλλά και εμμέσως κατά των Ελλήνων της Κύπρου. Ως πολίτες μιας πολυπολιτισμικής χώρας όπως το ΗΒ, καλούμαστε και έχουμε χρέος να πράξουμε το ίδιο, να διαφωτίσουμε τον κάθε γείτονα, συμφοιτητή και συμπολίτη μας σχετικά με το Κυπριακό πρόβλημα ως ακριβώς έχει… ως πρόβλημα ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ από την Τουρκία. Όσο υπάρχουν άτομα που διατηρούν τις ίδιες αξίες και εξακολουθούν να αγωνίζονται, το όραμα του Θεόφιλου για λευτεριά δεν πρόκειται να σβήσει.

    Εν κατακλείδι, όπως έργοις τε και λόγοις υποστήριζε μέχρι και την ύστατή του πνοή ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, καλούμε και εμείς άπαντες τους Έλληνες της Κύπρου να παραδειγματιστούν από τον αγώνα του.
    «Κι αφού εμείς στην Κύπρο δεν αξιωθήκαμε ν’ αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας, τουλάχιστον να βοηθήσουμε πρέπει εκείνους που αγωνίζονται και για μας εναντίον του τουρκικού κράτους, τους Κούρδους αγωνιστές.»

     

    Γραφείο Τύπου Μετώπου ΚΦΗΒ

  • «Σήκω Ευαγόρα να μας πεις…»

     

    Σαν Σήμερα, 13η προς 14η Μαρτίου 1957, περνάει στο πάνθεον των ηρώων ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

    Ο εθνομάρτυρας Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στις 27/02/1938, σ’ ένα χωριό της Πάφου, την Τσάδα.

    Την 1η Ιουλίου 1953, ημέρα στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄στο Λονδίνο, και σε ηλικί

    α 15 ετών κατεβάζει και τεμαχίζει την αγγλική σημαία στο Κολέγιο της Πάφου. Η πράξη του αυτή πυροδοτεί ξέσπασμα διαδηλώσεων, ακυρώνοντας τους εορτασμούς της στέψης στην πόλη. Δύο χρόνια μετά, το 1955 ορκίστηκε μέλος της Ε.Ο.Κ.Α. Πρωτοστάτησε σε διαδηλώσεις και συνελήφθη τον Νοέμβριο του ’55 με την κατηγορία της συμμετοχής σε παράνομη οχλαγωγία. Οδηγήθηκε στο δικαστήριο και αφού δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες, η δίκη του αναβλήθηκε για τις 6 Δεκεμβρίου. Ο Ευαγόρας στις 4 Δεκεμβρίου, αφού δήλωσε στον πατέρα του ότι θα πάει στο βουνό για να συνεχίσει τον Αγώνα, πηγαίνει στο σχολείο και αφήνει στου συμμαθητές του το γνωστό πλέον αποχαιρετιστήριο του ποίημα «ΛΕΥΤΕΡΙΑ»:

    «Θα πάρω μιαν ανηφοριά
    θα πάρω μονοπάτια
    να βρω τα σκαλοπάτια
    που παν στην Λευτεριά…»

    Ένα χρόνο μετά την ένταξή του στις αντάρτικες ομάδες, το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956, σε μια μετακίνηση της ομάδας του από την περιοχή του Σταυρού της Ψώκας προς την περιοχή της Λυσού, βρέθηκε αντιμέτωπος με αγγλική περίπολο. Ο Ευαγόρας συνελήφθη κρατώντας όπλο τύπου «Μπρεν», το οποίο βρισκόταν σε κατάσταση συντήρησης μέσα σε γράσο. Καταδικάστηκε για τούτο σε θάνατο  δι’ απαγχονισμού.

    Μεσάνυχτα 13ης Μαρτίου 1957, ο ήρωας, ο ποιητής, ο αμούστακος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, προχωράει απτόητος προς την αγχόνη. Δεν φοράει κουκούλα, φαίνεται το χαμόγελό του, τον αγκαλιάζει η Ελλάδα! Ο τελευταίος που ανεβαίνει στο ικρίωμα της αγχόνης στις Κεντρικές Φυλακές είναι μόλις 18 ετών.

    Στο τελευταίο του συγκινητικό γράμμα που προκαλεί δέος, δηλώνει:

    «Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»

    Πόση αρετή και τόλμη μπορεί να κρύβει μέσα του ένας 18χρονος; Άλλωστε το λέει και το επίθετό του, Παλληκαρίδης. Θυσιάστηκε για όλους εμάς, θυσιάστηκε για την απελευθέρωση της Κύπρου, θυσιάστηκε για την Ελληνική ιδέα.

    Σήμερα την Μαρτυρική Ελληνική μας Γη, δεν τη λαβώνει μόνο ο εχθρός. Σήμερα αντικρίζουμε στιγμές εσχάτης προδοσίας. Ο Ευαγόρας είχε σαν φάρο στην ζωή του μονάχα την Ελληνική ιδέα! Ο Ευαγόρας έδωσε την ζωή του για εμάς και την πατρίδα! Ο Ευαγόρας, δεν θυσιάστηκε για καμία Ομοσπονδία αλλά για Απελευθέρωση και Ένωση με την Ελλάδα! Οι σημερινοί πολιτικοί, κυρίως από τον δικομματικό ομοσπονδιακό χώρο, καθώς και οι παρατρεχάμενοι τους, διαλέγουν να θυσιάσουν τα πάντα στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας. Διαλέγουν να ξεχάσουν επιδεικτικά τις θυσίες των ηρώων και τους αγώνες του Έθνους. Διαλέγουν να έχουν ως «φάρο» τις κομματικές θέσεις και όχι αγνά ιδανικά. Κάποτε όμως, βάζουν ξανά τα πατριωτικά τους προσωπεία, και λίγο πριν τις εκλογές θυμούνται όλα αυτά που διάλεξαν να ξεχάσουν… Ήρωες σαν τον Ευαγόρα διαλέγουμε να τους έχουμε ως είδωλα και όχι ως ψηφοθηρικό μέσο.

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ, υποσχόμαστε πως δεν θα αφήσουμε καμία θυσία και κανέναν αγώνα να ξεχαστεί και να πάει χαμένος. Η αγάπη του Βαγορή για την Ελλάδα και ο άσβεστος του πόθος για Ελευθερία πρέπει να μείνουν για πάντα χαραγμένα μέσα μας, να μας θυμίζουν ότι στο διάβα της ιστορίας οι πρόγονοι ανταποκρίθηκαν στο εθνικό κάλεσμα για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και μας καλούν να πράξουμε το ίδιο.

    Γραφείο Τύπου Μετώπου ΚΦΗΒ

     

    «Σήκω Ευαγόρα να μας πεις, Ελληνική ιστορία!»

     

  • Εις του Μαχαιρά τα όρη…

    «Εις του Μαχαιρά τα όρη, βλέπω τον Γρηγόρη, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον υπαρχηγό του θείου..»
    Σαν σήμερα, 3 Μαρτίου 1957, πέφτει μαχόμενος ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Σταυραετός του Μαχαιρά.

    Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1928 στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Αποφοιτώντας από το Γυμνάσιο Αμμοχώστου πάει στην Ελλάδα με σκοπό να εισέλθει στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, χωρίς όμως να επιτύχει. Η τεράστια του αγάπη προς την Ελλάδα όμως, τον οδηγεί να καταταγεί στον Ελληνικό στρατό, όπου και εισέρχεται στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού. Απολύεται με τον βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού Πεζικού. Υπηρετεί για λίγο στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα και επιστρέφει στην Κύπρο το 1952. Τον Ιανουάριο του 1955, λίγους μήνες πριν το ξέσπασμα του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα του 55-59,  το χέρι του Αρχηγού Διγενή σφίγγει το χέρι του νεαρού Έφεδρου Ανθυπολοχαγού ζητώντας του τον λόγο της στρατιωτικής του τιμής αντί τον συνηθισμένο όρκο της ΕΟΚΑ, ορκίζοντας τον με τον τρόπο αυτό ως μέλος της ΕΟΚΑ. Με το ξέσπασμα του Αγώνα παίρνει την θέση του Υπαρχηγού. Στις αρχές του αγώνα υπηρετούσε ως Τομεάρχης Αμμοχώστου-Βαρωσίων, στην συνέχεια ως Τομεάρχης Κερύνειας και αργότερα της Πιτσιλίάς μέχρι τον θάνατο του.

    Στις 3 Μαρτίου 1957, ύστερα από πληροφορία προδότη, οι Άγγλοι ανακαλύπτουν το κρυσφύγετο του ήρωα στον Μαχαιρά και το περικυκλώνουν. Ο ήρωας, βλέποντας την μάχη με τον θάνατο να πλησιάζει, διατάζει τους συναγωνιστές του να το εγκαταλείψουν, μένοντας μόνος να αντιμετωπίσει τον θάνατο, αφού έτσι τον πρόσταζε η Ελληνική του καταγωγή. Έμαθε ο «Γληγόρης» στους λεβέντες του πως να πολεμούν για την Ελλάδα, μα θεώρησε πως ήρθε και η ώρα να τους μάθει πως να πεθαίνει κανείς για αυτή! Μετά από πολύωρη μάχη, βλέποντας οι αποικιοκράτες πως δεν μπορούσαν να τα βάλουν μαζί του και πως λόγω του περασμένου της ώρας θα κατάφερνε να τους ξεφύγει, ρίχνουν βεζίνη στο κρυσφύγετο του και τον καίνε ζωντανό. Θάβεται την επόμενη από τους κατακτητές στα «Φυλακισμένα Μνήματα» υπό τον φόβο λαικών εκδηλώσεων.

    O Mαχαιράς δακρύζει, και μαζί του ένα ολόκληρο έθνος. Ένα ακόμα έπος, μια ακόμη επισφράγιση ηρωισμού, αγωνιστικότητας και αλτρουισμού γράφετε στις βουνοκορφές του. Ο «Σταυραετός του Μαχαιρά», ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου, μετατρέπεται σε «φλεγόμενη δάδα» για να μας φωτίζει τον δρόμο μέχρι σήμερα. Τον δρόμο της Ελευθερίας, του Δικαίου, του Αγώνα, της Αυτοθυσίας και της Αξιοπρέπειας! Όλα αυτά μας διδάσκει μέχρι και σήμερα ο Γρηγόρης, κατατάσσοντας τον με χρυσά γράμματα στο πάνθεο των ηρωών αυτού του μαρτυρικού τόπου.

    Σήμερα, ζούμε σε μια ημι-κατεχόμενη πατρίδα όπου η Τουρκία καραδοκεί όλο και περισσότερο. Για το λόγο αυτό, όλοι μας πρέπει να έχουμε φωτεινό ορόσημο και οδηγό στον δικό μας Αγώνα την θυσία του Γρηγόρη. Οι αξίες και τα ιδανικά που είχε γαλουχηθεί ο ήρωας, πρέπει να γίνουν φάρος και ύψιστο παράδειγμα προς μίμηση για όλη την Ελληνική νεολαία της Κύπρου. Έχουμε χρέος προς στον ήρωα, να τον μνημονεύουμε όπως ακριβώς θα ήθελε και ο ίδιος… «Αγωνιζόμενοι για την Ελευθερία της Κύπρου»!

    Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ, δηλώνουμε ό,τι το όραμα του Γρηγόρη για μια Κύπρο Ελέυθερη και Ελληνική, ούτε έσβησε, αλλά ούτε πρόκειται να σβήσει ποτέ, όσο πατά το πόδι του στη γη και ο τελευταίος Αυτόνομος Αντιομοσπονδιακός.

     

    Υ.Σ: Σήμερα, ανήμερα της θυσίας του Ήρωα, 62 χρόνια μετά, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, επιλέγει να επισκεφτεί αυτήν που πολεμούσε ο Γρηγόρης, αυτήν που σκότωσε τον Γρηγόρη και τόσους άλλους λεβέντες της ΕΟΚΑ, την βασίλισσα Ελισάβετ. Ξέχασε όμως ο «Νίκαρος» πως είναι πρόεδρος της Δημοκρατίας που με το αίμα του μας πρόσφερε ο Γρηγόρης. Λογικό αν κρίνει κανείς με γνώμονα τον επιλεκτικό πατριωτισμό του κόμματός του και της νεολαίας του!

     

  • 07/02/1956: «Να αγωνιζόμαστε πρέπει μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας».

    Σαν σήμερα, στις 7 Φεβρουαρίου του 1956, κατά την διάρκεια μαχητικών διαδηλώσεων των μαθητών του Γυμνασίου Αμμοχώστου, αφήνει την τελευταία του πνοή, ο δεκαοχτάχρονος μαθητής Πετράκης Γιάλλουρος, ο πρώτος νεκρός μαθητής του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα.

    Ο Πετράκης Γιάλλουρος γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1938 στο Ριζοκάρπασο και ήταν μαθητής στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Με το ξέσπασμα του Αγώνα, από τον Οκτώβριο του 1955 εντάχθηκε στην ΑΝΕ, τη νεολαία της ΕΟΚΑ. Γρήγορα έγινε ένα από τα κορυφαία στελέχη της ΑΝΕ στο σχολείο που φοιτούσε, καθώς ήταν ο κύριος οργανωτής των μαθητικών διαδηλώσεων και ο σημαιοφόρος του σχολείου.  Η δράση του όμως δεν περιορίστηκε εκεί, καθώς απόκρυφε οπλισμό και μοίραζε φυλλάδια του Αγώνα.

    Στις αρχές του 1956 κατά την συνέχιση των συνομιλιών μεταξύ Μακαρίου και Χάρτινγκ, η νεολαία του τόπου υπό τις οδηγίες του Αρχηγού της ΕΟΚΑ Γεώργιου Γρίβα Διγενή, ξεκινά να οργανώνει τις λεγόμενες «επιθετικές διαδηλώσεις». Η νεολαία σύσσωμη και πρόθυμη με περίσσια εθνική συνείδηση και υπερηφάνεια, ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του Αρχηγού και δεν αργούν οι πρώτες αποχές των μαθητών των γυμνασίων από τα μαθήματα τους. Στις 26 Ιανουαρίου 1956 οι μαθητές κάνουν κατάληψη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, ενώ στις 6 Φεβρουαρίου ξεσπούν μαθητικές ταραχές στην Αμμόχωστο, οι οποίες οδηγούν στο κλείσιμο του Ελληνικού Γυμνασίου με μπροστάρη τον Πέτρο Γιάλλουρο. Την επόμενη ημέρα οργανώνεται μαθητική διαδήλωση στην οδό Ερμού, από τους μαθητές του Γυμνασίου και τους φοιτητές του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, κατά την οποία στήνουν οδοφράγματα και ρίχνουν πέτρες κατά των Βρετανών στρατιωτών. Αυτοί, δείχνοντας για ακόμη μια φορά την δειλία τους, απαντούν με χρήση πραγματικών πυρών και από τους πυροβολισμούς πέφτει νεκρός ο σημαιοφόρος της διαδήλωσης Πετράκης Γιάλλουρος ο οποίος περνά στην μακροσκελή λίστα των ηρώων του μαρτυρικού μας τόπου ως ο πρώτος νεκρός μαθητής  του Αγώνα. Πριν ξεψυχίσει κραυγάζει το γνωστό σύνθημα, που έγινε σύμβολο στα χείλη κάθε Κύπριου αγωνιστή εκείνο τον καιρο: «Ζήτω η Ένωσις». Η κηδεία του πραγματοποιείται την επόμενη μέρα στο Ριζοκάρπασο.

    Ο Πετράκης Γιάλλουρος ήταν από τους ανθρώπους που μετατρέπονται σε αιώνια σύμβολα της Κυπριακής Ιστορίας, για να διδάσκουν διαχρονικά πως οι δούλοι δεν δύναται να μην ελευθερωθούν. Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β, δηλώνουμε πως η θυσία του Πετράκη και όλων των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, για Λευτεριά και Ένωση, δεν πήγαν χαμένες.  Τα λόγια που επαναλάμβανε στην μητέρα του οφείλουμε να τα τηρούμε ως ιερά παρακαταθήκη: «Να αγωνιζόμαστε πρέπει μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας».

     

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ. Η.Β

    ΦΆΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΜΑΣ ΟΙ ΙΔΈΕΣ ΜΑΣ

     

  • 31/01/1996: Κρίση Ιμίων

    Σαν σήμερα, στις 31 Ιανουαρίου του 1996, ξεσπά κατά τις πρώτες πρωινές ώρες κρίση στα Ίμια. Η Τουρκία επίσημα αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία των βραχονησίδων και ως αποτέλεσμα της κρίσης, 3 Έλληνες στρατιωτικοί χάνουν την ζωή τους.

    Η κατάσταση είχε ήδη ξεκινήσει να οξύνεται από τις μέρες των Χριστουγέννων του 1995. Στις 25 Ιανουαρίου του 1996 ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, υψώνει για πρώτη φορά την Ελληνική Σημαία στην Μικρή Ίμια. Στις 27 Ιανουαρίου 1996, ενοχλημένοι από την εικόνα, δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ», κατεβάζουν την ιερή γαλανόλευκη και αναρτούν την ημισέληνο, με το γεγονός να βιντεοσκοπείται από το θυγατρικό κανάλι της εφημερίδας. Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού(ΠΝ),  «Αντωνίου», λαμβάνει διαταγή υποστολής της τουρκικής σημαίας στις 28 Ιανουαρίου, αλλά το πλήρωμα υπερβαίνει τα όρια της εντολής και αναρτά εκ νέου Ελληνική Σημαία. Ως αποτέλεσμα το βράδυ της 28ης Ιανουαρίου βατραχάνθρωποι του περιπολικού «Πυρπολητής», αποβιβάζονται στην ελληνική βραχονησίδα με σκοπό την φύλαξη της σημαίας. Την επόμενη μέρα, ο μόλις δέκα ημερών πρωθυπουργός της Ελλάδος, Κώστας Σημίτης, προσπαθώντας να μιμηθεί τον προκάτοχό του Ανδρέα Παπανδρέου, δηλώνει από το βήμα της Ελληνικής Βουλής πως η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά σε οποιαδήποτε πρόκληση. Ο τούρκος ομόλογός του, απαντά από το αντίστοιχο βήμα και με την ίδια ρητορική πως την επόμενη μέρα θα απομακρυνθούν από τα Ίμια τόσο η ελληνική σημαία όσο και τα ελληνικά στρατεύματα.

    Η κρίση κορυφώνεται στις 31 Ιανουαρίου και συγκεκριμένα τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν στο ΓΕΕΘΑ, καταφθάνουν οι πρώτες πληροφορίες για απόβαση τουρκικών ειδικών δυνάμεων στη Μικρή Ίμια. Τρεις ώρες μετά, Ελικόπτερο του ΠΝ επιβεβαιώνει μετά από αναγνώριση τις πληροφορίες και αναφέρει πως στο νησί έχουν αφηχθεί περί των 10 τούρκων κομάντο στην βραχονησίδα. Την ίδια ώρα, ‘Ελληνες ΟΥΚ καταφθάνουν στην βραχονησίδα, υψώνουν εκ νέου την ελληνική σημαία και αποσύρονται. Κατά την επιστροφή του στη Βάση, το ελικόπτερο συντρίβεται και τα τρία μέλη του πληρώματος χάνουν την ζωή τους. Ο Υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός περνούν στο πάνθεον των ηρώων.

    Οι λόγοι της πτώσης του ελικοπτέρου, κατά τους ισχυρισμούς της τότε κυβέρνησης αποδόθηκαν σε βλάβη και στην κούραση του πληρώματος, ενώ φωτογραφίες που βγήκαν στην δημοσιότητα δείχνουν ότι ελικόπτερο χτυπήθηκε από εχθρικά πυρά. Συνοψίζοντας τα γεγονότα, ο Τουρκικός Στρατός, κατέρριψε ελληνικό ελικόπτερο σκοτώνοντας 3 Έλληνες στρατιωτικούς και αναφερόμενοι μηδενικές απώλειες αποχώρησαν αθώες περιστερές από τις βραχονησίδες. Επίσης, το Τουρκικό Κράτος άδραξε την ευκαιρία και έθεσε ζήτημα γκρίζων ζωνών γεγονός που όλως παραδόξως έχει τη σημασία του και σήμερα καθώς αποτελεί βασικό επιχείρημα των τουρκικών θέσεων όποτε επιθυμεί να  αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών εδαφών. Οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις αρκούνται στο να απαντούν με αναφορές για διεθνείς συνθήκες και να ανέχονται τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου, καθώς και την τουρκική αδιαλλαξία.

    Δυστυχώς οι έλληνες πολιτικοί, απέδειξαν περίτρανα την απουσία εθνικής συνείδησης που τους διακατέχει, αφού όχι μόνο υπέκυψαν στις πιέσεις του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα των ΗΠΑ για λήξη του επεισοδίου ενώ ήδη είχαν σημειωθεί απώλειες, αλλά χλευάσανε και την μνήμη των ηρώων με τον τρόπο που παρουσίασαν στον λαό τον θάνατό τους. Οι σημερινές κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου μπορούν να χαρακτηριστούν και ως μετεξέλιξη του τότε, αφού μετά ευκολίας ξεπουλούν κάθε ιερό και όσιο. Κάποιοι έδωσαν την ζωή τους για την γαλανόλευκη, ενώ κάποιοι άλλοι, θα την χάριζαν ως φτηνό ύφασμα για να ικανοποιήσουν τα θέλω των Μεγάλων Δυνάμεων.

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ.Η.Β

  • ΔΤ 26/01/2019: Πρωτοπορία ΗΒ: Σήμερα «Πατριώτες», Αύριο Όμως;

    Επί τη ευκαιρία των δηλώσεων τύπου χρησμού του Κυβερνητικού Εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν μπορούμε να αφήσουμε τον ΔΗΣΥ και ειδικά τα μελλοντικά καρεκλοκενταυράκια του, να πουλούν εθνικό πνεύμα καθαρά για ψηφοθηρικούς λόγους.

    Στις 21 Ιανουαρίου 2018 λοιπόν, η Φ.Π.Κ Πρωτοπορία Η.Β προέβη σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκθειάζοντας την παρουσία της Ελληνικής σημαίας και την αγωνιστικότητα που επέδειξε σύσσωμος ο Ελληνισμός στο Συλλαλητήριο κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και συνάμα κατά της παραχώρησης του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας.

    Η συγκεκριμένη δημοσίευση θα μπορούσε κάλλιστα να προκαλέσει συγκίνηση σε κάποιον πατριώτη που τη διαβάζει, χωρίς να γνωρίζει ποιοι πραγματικά κρύβονται πίσω από αυτό το «πατριωτικό» και «εθνικόφρον» προσωπείο της Φ.Π.Κ Πρωτοπορίας Η.Β. Σε εμάς όμως που γνωρίζουμε ποιοι πραγματικά είναι, αυτό που βλέπουμε είναι μια Πρωτοπορία Η.Β που με την υποκρισία της και με την καπήλευση του γεγονότος, το μόνο που μας προκαλεί είναι αηδία. Και για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας. Δεν μας ενοχλεί το περιεχόμενο της δημοσίευσης, αλλά η υπογραφή της.

    Η Πρωτοπορία λοιπόν, βλέποντας τις φοιτητικές εκλογές να πλησιάζουν, αποφάσισε να φορέσουν ξανά οι «τσολιάδες» της τις φουστανέλες τους και να ξαναθυμηθούν πως υπάρχει η Ελληνική σημαία, ούτως ώστε να πείσουν τον φοιτητή για την δήθεν εθνικοφροσύνη τους και για την δήθεν «ανεξάρτητη» Πρωτοπορία που δεν έχει κανένα δεσμό με το κόμμα.

    Με απερίγραπτο θράσος «ξέχασαν» τις προεδρικές εκλογές του 2018. Εκλογές οι οποίες, υπήρξαν η αιτία της ακύρωσης των φοιτητικών εκλογών της ΕΦΕΚ ΗΒ.  Καθήκον μας όμως, είναι να τους θέσουμε ευθέως κάποια ερωτήματα και να τους υπενθυμίσουμε κάποια συμβάντα, για να ξεσκεπάσουμε το ποιοι πραγματικά είναι. Τους προκαλούμε να μας αμφισβητήσουν.

    Με ποιο θράσος κύριοι της Φ.Π.Κ Πρωτοπορίας Η.Β βγάζετε μια τέτοια δημοσίευση, όταν εσείς στις Προεδρικές Εκλογές του 2018 λειτουργούσατε ως εκλογικό επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη σε ολόκληρο το Η.Β; Υποστηρίζετε τον άνθρωπο που θα αντάλλαζε την ιερή γαλανόλευκη και θα δεχόταν στη θέση της ένα τρίχρωμο κουρελόπανο, όντας υπέρμαχος του Σχέδιο Ανάν το 2004 και σήμερα έρχεστε να γράψετε ρομαντισμούς για την παρουσία του ιερού συμβόλου του Έθνους μας στο Συλλαλητήριο; Ο ίδιος πάλι «ηγέτης» σας δεν δήλωνε πριν ένα χρόνο περίπου, ότι δεν θα είχε αντίρρηση τα Σκόπια να λέγονται και Βόρεια Ελλάδα; Το καλοκαίρι, δεν έδινε συγχαρητήρια στον Τσίπρα για την συμφωνία Ελλάδας-Σκοπίων; Με ποιο δικαίωμα τότε ΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΟΥ καπηλεύεστε την Ελληνική σημαία και την Μακεδονία, που τόσο εύκολα ο «ηγέτης» σας θα ξεπουλούσε;

    Εάν προσπαθείτε να κοροϊδέψετε κάποιον, αυτός που πετυχαίνετε είναι ο εαυτός σας. Όσο πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη κι αν πουλήσετε στο φοιτητή, το ποιοι πραγματικά είστε πάντα θα φανερώνεται. ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΠΟΥΛΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Αυτοί είστε!

    Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ. Η.Β

    Υ.Γ.1: Πρώτα, δείξτε τον κατάλληλο σεβασμό προς την Ελληνική σημαία, μην την κρύβετε σαν να ντρέπεστε για αυτή και μετά ψάξτε για ρομαντισμούς! Και όχι, οι φωτογραφίες με τις Ελληνικές σημαίες έξω από την τουρκική πρεσβεία, δεν αναιρούν το γεγονός ότι της κρύβατε στα σακίδιά σας μέχρι το τέλος της διαδήλωσης, ειδικά αν κρατάτε την σημαία μας και η μισή σκουπίζει τα πεζοδρόμια.

    Υ.Γ.2: Για να σας προλάβουμε και να αποφύγουμε το παραμυθάκι της δήθεν ανεξάρτητης από το κόμμα Φ.Π.Κ Πρωτοπορίας Η.Β, απλά να σας υπενθυμίσουμε την αδιαφορία σας για το κάλεσμα μας σε υπερκομματικό αγώνα για την Έκθεση Πανεπιστημίων στα κατεχόμενα. Μια ανακοίνωση από μέρους σας ήταν αρκετή όπως και τώρα, απλά για τα μάτια του κόσμου.

    Υ.Γ.3: Όταν τη δεύτερη Κυριακή των Προεδρικών εκλογών του 2018 εσείς πράττατε το έργο σας, σαν κανονικό εκλογικό επιτελείο του Αναστασιάδη, στελέχη του ΜΕΤΩΠΟΥ Κ.Φ. Η.Β δήλωναν το παρόν τους στη Διαμαρτυρία για την Μακεδονία στο Λονδίνο έξω από το Κοινοβούλιο, όπου εσείς βεβαίως ήσασταν απόντες.