07/02/1956: «Να αγωνιζόμαστε πρέπει μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας».

Σαν σήμερα, στις 7 Φεβρουαρίου του 1956, κατά την διάρκεια μαχητικών διαδηλώσεων των μαθητών του Γυμνασίου Αμμοχώστου, αφήνει την τελευταία του πνοή, ο δεκαοχτάχρονος μαθητής Πετράκης Γιάλλουρος, ο πρώτος νεκρός μαθητής του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα.

Ο Πετράκης Γιάλλουρος γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1938 στο Ριζοκάρπασο και ήταν μαθητής στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Με το ξέσπασμα του Αγώνα, από τον Οκτώβριο του 1955 εντάχθηκε στην ΑΝΕ, τη νεολαία της ΕΟΚΑ. Γρήγορα έγινε ένα από τα κορυφαία στελέχη της ΑΝΕ στο σχολείο που φοιτούσε, καθώς ήταν ο κύριος οργανωτής των μαθητικών διαδηλώσεων και ο σημαιοφόρος του σχολείου.  Η δράση του όμως δεν περιορίστηκε εκεί, καθώς απόκρυφε οπλισμό και μοίραζε φυλλάδια του Αγώνα.

Στις αρχές του 1956 κατά την συνέχιση των συνομιλιών μεταξύ Μακαρίου και Χάρτινγκ, η νεολαία του τόπου υπό τις οδηγίες του Αρχηγού της ΕΟΚΑ Γεώργιου Γρίβα Διγενή, ξεκινά να οργανώνει τις λεγόμενες «επιθετικές διαδηλώσεις». Η νεολαία σύσσωμη και πρόθυμη με περίσσια εθνική συνείδηση και υπερηφάνεια, ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του Αρχηγού και δεν αργούν οι πρώτες αποχές των μαθητών των γυμνασίων από τα μαθήματα τους. Στις 26 Ιανουαρίου 1956 οι μαθητές κάνουν κατάληψη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, ενώ στις 6 Φεβρουαρίου ξεσπούν μαθητικές ταραχές στην Αμμόχωστο, οι οποίες οδηγούν στο κλείσιμο του Ελληνικού Γυμνασίου με μπροστάρη τον Πέτρο Γιάλλουρο. Την επόμενη ημέρα οργανώνεται μαθητική διαδήλωση στην οδό Ερμού, από τους μαθητές του Γυμνασίου και τους φοιτητές του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, κατά την οποία στήνουν οδοφράγματα και ρίχνουν πέτρες κατά των Βρετανών στρατιωτών. Αυτοί, δείχνοντας για ακόμη μια φορά την δειλία τους, απαντούν με χρήση πραγματικών πυρών και από τους πυροβολισμούς πέφτει νεκρός ο σημαιοφόρος της διαδήλωσης Πετράκης Γιάλλουρος ο οποίος περνά στην μακροσκελή λίστα των ηρώων του μαρτυρικού μας τόπου ως ο πρώτος νεκρός μαθητής  του Αγώνα. Πριν ξεψυχίσει κραυγάζει το γνωστό σύνθημα, που έγινε σύμβολο στα χείλη κάθε Κύπριου αγωνιστή εκείνο τον καιρο: «Ζήτω η Ένωσις». Η κηδεία του πραγματοποιείται την επόμενη μέρα στο Ριζοκάρπασο.

Ο Πετράκης Γιάλλουρος ήταν από τους ανθρώπους που μετατρέπονται σε αιώνια σύμβολα της Κυπριακής Ιστορίας, για να διδάσκουν διαχρονικά πως οι δούλοι δεν δύναται να μην ελευθερωθούν. Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β, δηλώνουμε πως η θυσία του Πετράκη και όλων των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, για Λευτεριά και Ένωση, δεν πήγαν χαμένες.  Τα λόγια που επαναλάμβανε στην μητέρα του οφείλουμε να τα τηρούμε ως ιερά παρακαταθήκη: «Να αγωνιζόμαστε πρέπει μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας».

 

Γραφείο Τύπου Μετώπου Κ.Φ. Η.Β

ΦΆΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΜΑΣ ΟΙ ΙΔΈΕΣ ΜΑΣ

 

Comments are closed.