H γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

13164336_529215310537131_2926382565725783189_n

Λονδίνο 19 Μαϊου 2016,

 

Η 97η επέτειος της γενοκτονίας των Ποντίων βρίσκει τους γενοκτονημένους λαούς πιο συσπειρωμένους από ποτέ και τη φλόγα για δικαιοσύνη άσβεστη. Η 19η Μαΐου ορίστηκε από τη βουλή των Ελλήνων ως η Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου καθώς αυτή την μέρα το 1919 άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της γενοκτονίας με την αποβίβαση του γενοκτόνου Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα.

Κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας 1.134 εκκλησίες λεηλατήθηκαν, 960 σχολεία καταστράφηκαν, 815 κοινότητες εξαφανίστηκαν και 353.000 ζωές Ελλήνων χάθηκαν από τη περιοχή του Πόντου. Για να γενοκτονήσεις ένα τέτοιο μεγάλο αριθμό ανθρώπων χρειάζεται στρατηγική. Δεν είναι εύκολο να σκοτώσεις τόσους πολλούς ανθρώπους και αυτό είναι που την κάνει τόσο τραγική. Η γενοκτονία είναι η ιδέα του πώς να έχεις το τέλειο έγκλημα. Με άλλα λόγια, η γενοκτονία προσπαθεί εξ αρχής να αποδείξει πως δεν ήταν γενοκτονία για να μην μπορούν τα θύματα να αντιδράσουν.

Πολλοί Τούρκοι ακαδημαϊκοί υπήρξαν ένθερμοι υποστηρικτές της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων, όπως ο Πρόεδρος του «Συλλόγου ενάντια στη Γενοκτονία» κ. Αλί Ερτέμ. Πλέον πολλοί ακαδημαϊκοί προλογίζουν ελληνικά βιβλία αλλά και τουρκικοί εκδοτικοί οίκοι μεταφράζουν βιβλία όπως του κ. Κωνσταντίνου Φωτιάδη. Ακόμα και ο Τανέρ Αξάμ με το βιβλίο «Μια επαίσχυντη πράξη» αποδεικνύει μέσα από τα οθωμανικά έγγραφα και μαρτυρίες τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ασσυρίων και του ποντιακού Ελληνισμού. Επίσης, αναφέρει με μαθηματική ακρίβεια τις εξοντώσεις, το σχέδιο των οποίων προϋπέθετε μελέτη και στρατηγική.

Ο Τανέρ Αξάμ πλέον κατοικεί στην Αμερική καθώς η ελευθερία του λόγου στην Τουρκία είναι εξαιρετικά περιορισμένη αν όχι ανύπαρκτη. Ακόμα και η λέξη «soykirim» (γενοκτονία) είναι απαγορευμένη και ποινικά κολάσιμη στην Τουρκία. Έστω και αναφέροντας αυτή τη λέξη μπορεί να επιφέρει ποινική δίωξη. Μόνο στοιχείο περί του αντιθέτου είναι οι ομιλίες του γενοκτόνου Μουσταφά Κεμάλ που ουσιαστικά δείχνει την ανυπαρξία του παραμικρού στοιχείου περί του αντιθέτου.

Αξιοσημείωτες είναι και οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι υποστηρικτές της αναγνώρισης της γενοκτονίας για την αναγνώρισή της ακόμα και από τη βουλή των Ελλήνων. Η αναγνώριση επιτεύχθηκε έπειτα από επίμονες προσπάθειες του πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Χαραλαμπίδη καθώς και άλλων ανθρώπων του πολιτισμού και των γραμμάτων. Η βουλή της Αρμενίας την αναγνώρισε στις 24 Μαρτίου 2015, καθώς υπήρχαν πιέσεις από τις ελληνικές κυβερνήσεις προς το αντίθετο ώστε να μην διαταραχθούν οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Τη γενοκτονία των Ποντίων έχουν αναγνωρίσει 4 κράτη, 10 πολιτείες των Η.Π.Α., η Διεθνής Ένωση Μελέτης των Γενοκτονιών και πολλά σώματα στην Αυστραλία. Αργά ή γρήγορα η Τουρκία θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει το παρελθόν της και αυτό θα είναι μόνο η αρχή καθώς η δικαιοσύνη θα επέλθει με την τιμωρία. Βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια εντείνονται οι προσπάθειες για αναγνώριση της τριάδας των γενοκτονιών. Μάλιστα βουλευτής τουρκογενούς καταγωγής διαγράφηκε από βελγικό κόμμα για την αντίθεσή της στην αναγνώριση των γενοκτονιών που διέπραξε η Τουρκία.

Ο λαός θα πρέπει να προοδεύει μέσω της ιστορικής γνώσης και όχι μέσω της απόκρυψης της αλήθειας, ιδίως όταν αυτή αναφέρεται σε ανοιχτές ιστορικές πληγές. Συνεπώς, η απόκρυψη της αλήθειας, πέρα από σκοταδιστική, αντιφιλελεύθερη και ελιτίστικη πρακτική, δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ειρήνη ούτε τη μη επανάληψη της Ιστορίας παρά μόνο συμβάλλει στην περιθωριοποίηση της μνήμης μέρους του Ελληνικού λαού (των Ποντίων) καθώς και στην παραχάραξη της Ελληνικής Ιστορίας.

Οι Πόντιοι πριν τη γενοκτονία δε λέγονταν Πόντιοι, ήταν απλά Έλληνες. Έτσι νομίζουμε πως το πρόβλημα δε μας αφορά επειδή είναι πρόβλημα των Ποντίων. Η γενοκτονία ήταν εναντίων των Χριστιανικών λαών και γενικά των μη μουσουλμανικών λαών, δηλαδή των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Η πορεία που ακολουθείται συνήθως σε μια γενοκτονία περιλαμβάνει 4 στάδια. Αρχικά, τα θύματα δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τη γενοκτονία που υφίστανται, στη συνέχεια αισθάνονται πως είναι ανήμποροι να αντιδράσουν, έπειτα δέχονται την εκφυλισμένη κοινωνική χλεύη (ως ανέκδοτο) και στο τέλος ενώνονται και πετυχαίνουν όχι μόνο την αναγνώριση αλλά και την αποζημίωση. Οι γενοκτονίες θα αναγνωριστούν και η Τουρκία θα πληρώσει.

Κάθε κοινωνία έχει την τάση να θεωρεί τον εαυτό της πιο σημαντικό απ’ όλες τις προηγούμενες και ιδιαίτερα απ’ όλες τις επόμενες. Στη σημερινή εποχή βρισκόμαστε σε μια πλάνη ότι αυτά τα γεγονότα έγιναν στο μακρινό παρελθόν και δεν πρόκειται να ξανασυμβούν στο σύγχρονο κόσμο. Κι όμως το βλέπουμε να ξανασυμβαίνει και μάλιστα από τον ίδιο θύτη αυτή τη φορά ενάντια στους Κούρδους και εμείς μένουμε άπραγοι για ένα και μοναδικό λόγο. Διότι αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν τιμωρήθηκαν ποτέ και έμειναν χωρίς ιστορική δικαίωση. Ως Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β. είναι καθήκον μας να στηρίξουμε τις προσπάθειες για αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων για δύο βασικούς λόγους: πρώτον για δικαιοσύνη και δεύτερο για τη διασφάλιση της μη επανάληψης τέτοιων γεγονότων.

Γραφείο Τύπου

Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β.

 

Comments are closed.