Ο διαλλακτικός και ο σκληρός διαπραγματευτής

nicolasΟ Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης και ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί έχουν την τιμητική τους αφού τους τελευταίους μήνες παρελαύνουν επί καθημερινής βάσεως σε διάφορα εγχώρια και ξένα ΜΜΕ. Υπάρχει πρόοδος, υπάρχει θέληση, υπάρχουν συγκλίσεις. Αναφορές για θετικές εξελίξεις που φτάνουν στο σημείο να θέτουν χρονοδιαγράμματα για στόχο λύσης εντός του 2016.

Ως εδώ καλώς, στα λόγια όλα γίνονται και όλα λύνονται. Υπάρχει όμως και η εναλλακτική οδός την οποία χρησιμοποιούν όσοι προτιμούν να βαδίζουν σε ένα πιο ρεαλιστικό μονοπάτι. Κάποιοι που επιχειρούν να κοιτάξουν μπροστά δίχως προκαταλήψεις και συναισθηματισμούς. Αυτοί που βλέπουν την κατάσταση ως έχει μακριά από τα καταναγκάστικα σύνδρομα που επιβάλλουν ορισμένοι κύκλοι στους εαυτούς τους.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες ο Ακιντζί και προτού προλάβουμε καλά καλά να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται, σύσσωμο το πολιτικό κύκλωμα προσέτρεξε να τον συγχαρεί για την… παράνομη εκλογή του πριν ακόμη υπάρξουν δείγματα γραφής. Οι επόμενοι μήνες σημαδεύτηκαν από διάφορες συναντήσεις με τον ΠτΔ, δείπνα, συνομιλίες, εκδηλώσεις σε τουρκοκρατούμενες περιοχές αλλά και κοινές τηλεοπτικές ευχές σε μια προσπάθεια αυτοπροβολής. Στόχος αυτού του επικοινωνιακού παίγνιου είναι η προσπάθεια να δικαιολογηθούν οι μηδαμινές αποδείξεις όσων ακούγονται και γράφονται για το γνωστό θετικό κλίμα. Μια προσπάθεια συγκάλυψης του σκοταδισμού που επικρατεί. Συζητήσεις για το μέλλον του τόπου μας πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά το θετικό κλίμα καλά κρατεί.

Πού βρισκόμαστε στη πράξη; Πού είναι οι συγκλίσεις; Ποιες είναι οι απαιτήσεις της δικής μας πλευράς και ποιες οι υποχωρήσεις των Τ/κ; (εάν υπάρχουν)

Σε ποια θέματα ακριβώς έδειξε κατανόηση ή υποχώρησε ο Ακιντζί;

Ας κάνουμε λοιπόν μια ιστορική αναδρομή του τελευταίου έτους για να δούμε ποιες ήταν, πώς διαφοροποιήθηκαν και αν διαφοροποιήθηκαν οι όποιες απαιτήσεις του Ακιντζί και της Άγκυρας.

1) Διατήρηση εγγυήσεων.

Ο κατοχικός ηγέτης δήλωσε πολλές φορές κατηγορηματικά ότι αποτελεί πάγια θέση του η διατήρηση των τουρκικών εγγυήσεων δίχως να δώσει το παραμικρό περιθώριο περί αναφοράς σε κάποιο αντίθετο ή εναλλακτικό σενάριο.

2) Πρωτογενές δίκαιο.

Ο Ακιντζί θέλει η συμφωνία στο κυπριακό πρόβλημα να καταστεί πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ κάτι που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να ανατραπεί ή να τροποποιηθεί από τις αρχές και τις αξίες που θεμελίωσαν οι συνθήκες που διέπουν την λειτουργία της ΕΕ. 14 Τη θέση αυτή επανέλαβε και ο Τούρκος υπουργός για θέματα της ΕΕ Βολκάν Μποζκίρ.

3) Εκ περιτροπής προεδρία. Μια πρακτική που αν επέλθει θα αποτελεί πλήρη καταπάτηση της δημοκρατικής αρχής όπου ένας άνθρωπος αντιστοιχεί σε μία ψήφο. Θεωρούμε παράλογο η εκλογή του οποιουδήποτε προέδρου να γίνεται με κριτήρια τα οποία στρεβλώνουν το θεσμό της δημοκρατίας.

4) Πλειοψηφία εδάφους και πληθυσμού στα δύο συνιστών κρατίδια.

Μια τέτοια πρακτική εκτός από την ισοπέδωση του κοινοτικού κεκτημένου σημαίνει αυτόματα και καταπάτηση του δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης. Επιπλέον θα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πόλωσης ανάμεσα στις δύο κοινότητες αφού θα στηρίζεται σε πρακτικές οι οποίες προάγουν τον εθνικισμό και το ρατσισμό.

5) Φυσικό Αέριο.

Ούτε λόγος από τους εν Κύπρω αξιωματούχους για δημιουργία αγωγού διαμέσου Ελλάδος. Μάλιστα οι πλείστοι εξ αυτών και δη ο πρόεδρος του Δη.Συ κ. Νεοφύτου στήριξε δημόσια και δίχως καμιά σοβαρή έρευνα-αιτιολόγηση τη δημιουργία αγωγού διαμέσου Τουρκίας. Το αποκορύφωμα των δηλώσεων Ακιντζί για casus belli σε περίπτωση που ο αγωγός περάσει από την Ελλάδα ήρθε σαν χαστούκι στην ΚΔ η οποία λίγο πολύ αποσιώπησε το γεγονός χωρίς να θέλει να δώσει διαστάσεις που θα επηρεάσουν το «θετικό κλίμα».  

Όλα αυτά διαψεύδουν με το χειρότερο τρόπο τα όσα ακούγονται περί συγκλίσεων και συμφωνιών οι οποίες οδεύουν προς λύση. Το μόνο που μπορεί να εξάγει κάποιος από τα μέχρι σήμερον δεδομένα είναι πως η Τουρκία εξακολουθεί να κινεί τα νήματα και να ελέγχει τις διαπραγματεύσεις. Από την άλλη η δική μας πλευρά φαίνεται να αποδέχεται σιωπηλά την όλη κατάσταση κάτι το οποίο μας οδηγεί μόνο σε νέες υποχωρήσεις.

Βρισκόμαστε με το πιστόλι στο κρόταφο πιέζοντας μόνοι μας αργά και σταθερά τη σκανδάλη. Ο λαός όμως είναι ο καλύτερος κριτής και όταν έρθει η ώρα αυτός θα αποφασίσει που θα στρέψει το όπλο για να απορρίψει ξανά κάτι το οποίο απέρριψε το 2004. Η αλλαγή στρατηγικής στο κυπριακό αποτελεί επιτακτική ανάγκη και πρέπει να επέλθει όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Νικόλας Παναγιώτου Πρόεδρος

Νικόλας Παναγιώτου 

Πρόεδρος Μετώπου Κυπρίων Φοιτητών Ην. Βασιλείου

Comments are closed.