Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

1974-paidiaxmasblhma_0Λονδίνο 20 Ιουνίου 2015,

Το 2001, με αφορμή τα 50 χρόνια ιδρύσεως της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ και της δημιουργίας της Σύμβασης για το καθεστώς των προσφύγων, η 20 Ιουνίου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων. Κάθε χρόνο σε όλο το κόσμο, διοργανώνονται πρωτοβουλίες προσφοράς βοήθειας προς τους πρόσφυγες από διάφορους εθελοντικούς και ανθρωπιστικούς οργανισμούς, αποσκοπώντας στην προβολή της ραγδαίας αύξησης του προβλήματος αυτού. Πλέον, οι πρόσφυγες ανά τον κόσμο αριθμούνται στους 60.000.000.

Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν θα μπορούσε να μην συνεισφέρει στις διεθνείς εκκλήσεις βοήθειας, αφού από τον Ιούλιο του 1974 βιώνει τη τραγωδία της προσφυγιάς και του ξεριζωμού. Θα ήταν απαράδεκτο και απάνθρωπο να γυρίσουμε τη πλάτη στους κατατρεγμένους αυτούς ανθρώπους, όταν εμείς γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα τον πόνο του βίαιου εκτοπισμού και την αγιάτρευτη πληγή για τον αγνοούμενο ή νεκρό συγγενή μας. Ο εκτοπισμός των 200.000 Ελλήνων της Κύπρου το μαύρο καλοκαίρι του 1974 δεν ήταν απλά το αποτέλεσμα της εισβολής, αλλά αντιθέτως ο στόχος Τουρκίας και Βρετανίας από το 1956 προς δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για εδραίωση του τουρκικού ελέγχου επί της Κύπρου δια της επιβολής της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Ο διωγμός των Ελλήνων από τη βόρεια πλευρά του νησιού μας και η δημιουργία περιοχής με πλειοψηφία τουρκικού πληθυσμού ήταν ένα βήμα που αποσκοπούσε στην αποδοχή χωριστής αυτοδιάθεσης των Τουρκοκυπρίων. Η πρώτη απόπειρα επιβολής πληθυσμιακού, γεωγραφικού και διοικητικού διαχωρισμού στην Κύπρο έγινε το 1963-1964 με την Τουρκανταρσία και την δημιουργία θυλάκων, και ολοκληρώθηκε με την εισβολή του Αττίλα το 1974.

Μια μέρα σαν αυτή, έχουμε χρέος να αναλογιστούμε τον αβάσταχτο πόνο των προσφύγων, οι οποίοι μαζί με τους αγνοούμενους αποτελούν τις οδυνηρές και πένθιμες φιγούρες του τόπου μας. Είναι απαράδεκτο να συνεχίζουμε να θέτουμε ως θέμα συζήτησης και διαπραγμάτευσης τη ρατσιστική και προσβλητική ως προς τους πρόσφυγες λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, η οποία όχι μόνο δεν τερματίζει την κατοχή και την προσφυγιά, αλλά αντίθετα νομιμοποιεί όλα τα παράγωγά της εισβολής. Πως είναι δυνατόν η πολιτική μας ηγεσία να εμπορεύεται μία λύση η οποία δεν προβλέπει την επιστροφή όλων των εκτοπισθέντων στις πατρογονικές τους εστίες και την διασφάλιση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στους νόμιμους κληρονόμους αυτών; Λύση χωρίς αποκατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και άρση των λόγων που μας έκαναν πρόσφυγες, το μόνο που επιτυγχάνει είναι την επιβράβευση της τουρκικής χρήσης βίας, τον παραγκωνισμό των αρχών και αξιών του ΟΗΕ και της Ε.Ε. και την μετατροπή των προσφύγων σε τουρίστες στην ίδια τους την πατρίδα. 

“Πρόσφυγας πούσιεν μιαν παθκιάν στον τόπο που εγεννήθη
Μιαν καλυβούδαν φτωσιτζιάν έσιει καμόν στα στήθη
Που τον καμόν του τραουδά ποχασεν το παλάτι
Σαν το πουλλίν που τζιελαδά που η φουλιά του εχάθη”

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

Comments are closed.