Δἐκα χρόνια από το δημοψήφισμα – A decade after the Referendum

1387

Λονδίνο, 24 Aπριλίου 2014

Ολοκληρώνονται σήμερα δέκα χρόνια από την ημέρα κατά την οποία ο κυπριακός Ελληνισμός πήρε την τύχη του στα χέρια του, για δεύτερη φορά από την εποχή του Ενωτικού δημοψηφίσματος, απορρίπτοντας με ποσοστό 76% το προτεινόμενο από τον τότε Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ «Σχέδιο Ανάν». Μετά από εβδομάδες επιθετικής προπαγάνδας, κοινωνικού διχασμού, εκτόξευσης αλληλοκατηγοριών, χρηματισμού πολιτικών και ΜΜΕ, αναφορές σε «τελευταίες ευκαιρίες» και σε «μικρασιατικές καταστροφές» που θα επέρχονταν δήθεν με την απόρριψη του σχεδίου, ο λαός αποστόμωσε τις Κασσάνδρες.

Η τελευταία δεκαετία δικαιώνει την απόφαση του κυπριακού Ελληνισμού διαψεύδοντας και πάλι τις πλασματικές απειλές και κυρίως το αναμασημένο ψευδο-δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση», αφού ούτε η πατρίδα χάθηκε, ούτε το κράτος μας απομονώθηκε ενώ η Τουρκία ακόμη προσπαθεί να αναβαθμίσει το ψευδοκράτος, πετυχαίνοντας περιστασιακά το σκοπό της μόνο όταν η ηγεσία μας τους το επιτρέπει. Δυστυχώς όμως η λαϊκή ετυμηγορία δεν έγινε σεβαστή από τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις οι οποίες παρόλο που είχαν στα χέρια τους ένα δημοψήφισμα-καταπέλτη, φρόντισαν να εγκλωβιστούν ξανά στους ιστούς Τούρκων, Βρετανών και Αμερικανών. Πρώτος ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος μέσω της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2008, έπειτα ο Δ. Χριστόφιας στις διαπραγματεύσεις με τον Ταλάτ και πιο πρόσφατα ο Ν. Αναστασιάδης με το κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Ο τελευταίος φρόντισε μάλιστα να επαναλάβει το λάθος του Τ. Παπαδόπουλου, διά της αποδοχής δύο ξεχωριστών δημοψηφισμάτων (στα οποία φυσικά θα συμμετέχουν και οι Τούρκοι έποικοι), που παραπέμπουν στην ύπαρξη δύο «λαών» (και άρα με ξεχωριστό δικαίωμα αυτοδιάθεσης), οι οποίοι ως «κοινότητες» θα «ιδρύσουν από κοινού» ένα νέο κράτος που θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία και θα βάζει ταφόπλακα στις δίκαιες απαιτήσεις μας.

Η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 24ης Απριλίου 2004 εκφράζει την δυσαρέσκεια του μεγαλύτερου μέρους των Ελλήνων της Κύπρου προς την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, ένα μοντέλο λύσης άδικο και ρατσιστικό, που αδυνατεί να δώσει ουσιαστική λύση στο Κυπριακό πρόβλημα το οποίο αποτελεί ζήτημα εισβολής, κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης. Το 76% του λαού δεν απέρριψε την λύση του Κυπριακού εκείνη τη μέρα αλλά ούτε και ένα μεμονωμένο σχέδιο, όπως αναφέρουν καθημερινώς οι ομοσπονδιακοί προπαγανδιστές. Αντιθέτως απέρριψε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον αφανισμό του κυπριακού Ελληνισμού μέσω του πολιτειακού εκτρώματος της ΔΔΟ, στο οποίο ουδέποτε συναίνεσε και το οποίο εξασφαλίζει απόλυτη κυριαρχία της Τουρκίας στο βορρά και συγκυριαρχία στον νότο, νομιμοποιώντας τα τετελεσμένα της εισβολής, αναβαθμίζοντας τους Τ/Κ σε ξεχωριστό «λαό», συντηρώντας τις ρατσιστικές διακρίσεις του Ζυριχικού συντάγματος και εξαφανίζοντας κάθε ελπίδα για βιώσιμη και δίκαια λύση. Όσοι ισχυρίζονται πως ο λαός τότε απέρριψε μόνο το συγκεκριμένο σχέδιο αντί της ΔΔΟ, ξεχνούν πως είναι οι ίδιοι που παραδέχτηκαν πως κανένα σχέδιο δεν μπορεί να διαφέρει ριζικά από το Σχέδιο Ανάν. Επομένως γίνεται αντιληπτό πως εκείνη τη μέρα δεν απορρίψαμε ένα μόνο σχέδιο αλλά τη φύση της λύσης. Κανένα σχέδιο στη βάση της ΔΔΟ δεν μπορεί να διαφέρει ουσιαστικά από το Σχ. Ανάν. Η ΔΔΟ, την οποία διαπραγματεύονται ανεπιτυχώς οι ηγεσίες μας εδώ και τέσσερις δεκαετίες (με την ελπίδα πως τα ΜΟΕ και τα επαναπροσεγγιστικά φεστιβάλ θα κάμψουν την Τουρκική αδιαλλαξία), έλαβε σάρκα και οστά υπό τη μορφή του Σχεδίου Ανάν και ο λαός την απέρριψε

Δέκα χρόνια αργότερα η ιστορία επαναλαμβάνεται πλην όμως υπό συνθήκες οικονομικής δυσπραγείας, καταβαράθρωσης των θεσμών και έλλειψης εμπιστοσύνης προς το ανανκυκλωμένο πολιτικό κατεστημένο με εξαίρεση φυσικά τους κομματικούς υπαλλήλους που εργάζονται μεθοδικά, με τη συνδρομή της Αρχιεπισκοπής και των ΜΜΕ, για την άλωση των συνειδήσεών μας και την κάμψη των αντιστάσεών μας. Οι υποστηριχτές του σχεδίου Ανάν με την ανοχή αλλά και με την ώθηση της κυβέρνησης Αναστασιάδη, του ΔΗΣΥ, του ΑΚΕΛ και φυσικά του ζεύγους Βασιλείου των ΕΔΗ, επανεμφανίζονται ως κήρυκες της «ειρήνης» και της «επανένωσης», παραγκωνίζοντας και χαρακτηρίζοντας και δυσφημώντας τους διαφωνούντες με τη λύση τύπου ΔΔΟ. Εμφανίζεται ξανά το ψευδο-δίλημμα «λύση ή διχοτόμηση» και η οικονομική εξαθλίωση του νησιού χρησιμοποιείται ως κίνητρο για αποδοχή ενός άδικου σχεδίου με πλασματικά «οικονομικά οφέλη».

Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου έχει αναφερθεί πάμπολλες φορές στην αντιδημοκρατικότητα, τον ρατσισμό, τα πολλαπλά μειονεκτήματα της ΔΔΟ και τους στόχους που εξυπηρετεί. Αυτά δεν αναιρούνται από το οποιαδήποτε υποτιθέμενο οικονομικό όφελος που θα επέλθει βραχυπρόθεσμα με την επίτευξη τέτοιας λύσης (αλήθεια ποίος θα πληρώσει το κόστος της λύσης, της ανοικοδόμησης, της εξόφλησης χρεών και της λειτουργίας του δύσκαμπτου νέου κράτους;). Άλλωστε οι δικοί μας πρόγονοι μας δίδαξαν πως ο αγώνας δεν γίνεται «περί χρημάτων αλλά περί αρετής».

Η επέλαση της πλατφόρμας του «ΝΑΙ» επιβάλλει να εργαστούμε ενωμένοι, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, για την αποτροπή του ξεπουλήματος της πατρίδας μας. Επιπλέον είναι αναγκαίο αυτή τη φορά να αποτρέψουμε ένα νέο εθνικό διχασμό που τόσο πολύ ποθούν οι εχθροί μας. Τα ΜΜΕ αλλά και η πολιτική ηγεσία έχουν χρέος, ανεξαρτήτως επιλογών, να μην διχάσουν τον λαό. Οι αντιομοσπονδιακοί δεν πρόκειται να επιτρέψουν επανάληψη των λαθών του παρελθόντος παρά τις προκλήσεις και τους χαρακτηρισμούς που εκτοξεύουν οι ομοσπονδιακοί οδοστρωτήρες.

Μονάχα η αδιαφορία μας και η αδράνειά μας μπορούν να επιτρέψουν την εφαρμογή ξένων σχεδίων που πλασάρονται ως «ρεαλιστικές» λύσεις τόσες δεκαετίες μετά. Για εμάς μόνη δίκαια και βιώσιμη λύση είναι η απελευθέρωση, με την επανενσωμάτωση των κατεχομένων εδαφών μας στην Κυπριακή Δημοκρατία, διατήρηση του ενιαίου κράτους, με ένα αναθεωρημένο και σύγχρονο σύνταγμα, το οποίο θα κατοχυρώνει τις βασικές ελευθερίες, το ευρωπαϊκό κεκτημένο, χωρίς οποιουσδήποτε γεωγραφικούς, πληθυσμιακούς και διοικητικούς περιορισμούς και αποκλίσεις και δίχως οποιεσδήποτε διακρίσεις μεταξύ των πολιτών του. Εναλλακτικές υπάρχουν και γι’αυτό στο επόμενο σχέδιο στη βάση της ΔΔΟ, η απάντησή μας θα είναι ακόμη ένα ηχηρό «Ο-Χ-Ι» με την ελπίδα πως η ΔΔΟ θα ενταφιαστεί οριστικά και η ηγεσία θα αναγκαστεί να βάλει πλώρη για μια λύση η οποία θα λυτρώνει πραγματικά την πατρίδα από τον κατακτητή.

Γραφείου Τύπου

ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

_____________________________________________________________________________________________________________________________

London, 24 April 2014

On this date, ten years ago, Greeks in Cyprus took their fate into their own hands and for the second time since the referendum for Union with Greece (15 January 1950), they used their vote and rejected with an overwhelming majority of 76% the proposed by the then Secretary General of the United Nations: the “Annan Plan”. Following weeks of aggressive propaganda, social division, accusations and counter accusations, bribery of politicians and Media, claims as to “last opportunities” and “Asia Minor catastrophes”, which would supposedly have fallen upon us with the rejection of that plan, the people silenced the Cassandras.

The last decade vindicated the decision of the Greeks of Cyprus contradicting once more the fictional threats and most of all the pseudo-dilemma so often employed “solution or partition”. Our native country is still there and far from isolation, whilst Turkey is still trying to upgrade the regime of occupation, only partially succeeding in her goals when our leadership allows them to do so.

Unfortunately however and although three consecutive governments had in their hands that powerful verdict of the people, none of them honoured that decision. Instead, the only thing the three consecutive administrations managed to do, was to enclave themselves once again in the webs of the Turks, the British and the Americans. First, late Tassos Papadopoulos with the agreement of 8th July 2006, then Demetris Christofias with the negotiations between him and Talat (23 May 2008) and recently Nicos Anastasiades with the Joint Declaration of the 11th February 2014. Even worse, the latter (Nicos Anastasiades) managed to repeat T. Papadopoulos’ mistake of accepting two separate referendums (in which the Turkish settlers will of course participate) and which of course underline the existence of two “peoples” (i.e. that they have the right to separate self-determination), which as “communities” will “create jointly” a new state which will dissolve the Republic of Cyprus and put the gravestone on our just demands.

The rejection of the Annan Plan as a result of the referendum of the 24th April 2004 expresses the dissatisfaction of the majority of the Greeks in Cyprus towards the Bizonal Bicommunal Federation, a racist and unjust model for a solution which does not provide a fundamental solution to the Cyprus problem which is a case of invasion, occupation, ethnic cleansing and importation of settlers. The 76% of the people, contrary to what the propagandists of the federal solution day in and day out claim, did not reject a solution for the Cyprus problem on that day, neither did they reject one specific and isolated plan. On the contrary, the people rejected the dissolution of the Republic of Cyprus and the extermination of the Greeks in Cyprus through the monstrous model of a Bizonal Bicommunal Federation, to which it has never consented and which secures to Turkey absolute sovereignty in the northern part of the island and co-sovereignty in the southern part. Thus legalising the Turkish invasion, upgrading the Turkish Cypriots to a separate “people”, retaining the racist discriminations of the Zurich Constitution and dispersing any hope for a just and viable solution. All those who claim that the people at the time only rejected the specific plan (Annan Plan) and not the BBF altogether, forget that it is themselves who have admitted that no plan can fundamentally differ from the Annan Plan. Therefore it is evident that on that day we did not reject only one plan but the nature of the proposed solution. No plan on the basis of the BBF can differ fundamentally from the Annan Plan. The BBF, which our leaders unsuccessfully negotiate for four decades (in the hope that the Confidence Building Measures and the re-rapprochement festivals will bend Turkish intransigence) has been the basis of the Annan Plan which the people rejected.

Ten years later the story repeats itself albeit under economic hardship, undermined ethics and luck of trust towards the recycled political establishment with the exception of course of the political party employees who work methodically, with the contribution of the Archbishopric and Media, for the imprisonment of our consciences and curving of our resistance. The supporters of the Annan Plan with the tolerance of the Anastasiades administration, of the DISY, of the AKEL and naturally of Mr and Mrs G. Vasiliou and EDY, re-appear as the preachers of “peace” and of “re-unification”, rejecting, undermining and disparaging all those who disagree with the BBF. The pseudo-dilemma of “solution or partition” popped up again and the financial poverty on the island is used as an incentive to accept an unjust plan with falsified “financial gains”.

Cypriot Student Movement ‘METOPO UK’ has, on several occasions, referred to the undemocratic, racist and numerous disadvantages of the BBF and the ultimate aims it serves. These facts cannot be overcome with the so called financial gain that will follow shortly after the agreement to such a solution (one also asks who really will pay for the cost of the solution, the rebuilding, the payment of debts and the unworkable new state?). Besides, our ancestors have taught us that a struggle is not fought “for money but for virtue”.

The reappearance and the march of the “Yes” platform demands that we work united, both individually and collectively, to topple the sale of our native country. Additionally this time it is essential that we prevent a new national division which our enemies long for. The Media but also the political leadership have a duty, independently of what they believe, not to divide the people. The anti-federalists will not allow repetition of the mistakes of the past despite the provocations and the labelling launched by the federalist rollers.

It is only our indifference and our negligence that can allow the imposition of foreign plans promoted as “realistic” solutions so many decades after. For us the only just and viable solution is the LIBERATION, with the return of the occupied land to the jurisdiction of the Republic of Cyprus, retaining the unity of the state, with a revised and modern constitution, which will respect the basic freedoms, the European acquis, without any geographical or administrative restrictions and without any discrimination between its citizens. There are alternative solutions, that is why our reply to any new plan on the basis of the BBF, will again be another even stronger “NO”, in the hope that the BBF will be buried for good and the leadership be forced to embark on a solution that will liberate in actual terms our country from the invader.

Press Office

Cypriot Student Movement ‘METOPO UK’

 

Comments are closed.