Επικίνδυνη η συμφωνία για τις Βρετανικές Βάσεις

Σπύρος Δημοσθένους

Εκπρόσωπος Τύπου ΜΕΤΩΠΟΥ Κ.Φ.Η.Β.

11 Φεβρουαρίου 2014

Στις 15 Ιανουαρίου 2014, ανήμερα της επετείου του Ενωτικού δημοψηφίσματος,  η κυβέρνηση Αναστασιάδη προχώρησε σε μία από τις σημαντικότερες συμφωνίες κατά τη διακυβέρνηση της με το Ηνωμένο Βασίλειο με θέμα την Κυρίαρχη Περιοχή των Βρετανικών Βάσεων που εγκαταστάθηκαν στη Κύπρο τον Ιούνιο του 1960. Η συμφωνία που «επιτεύχθη» στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ Κύπρου και Βρετανίας αναφορικά με τη ρύθμιση της ανάπτυξης στις «κυρίαρχες περιοχές των βάσεων»,  είδε το φως της δημοσιότητας λίγες μέρες μετά, με πληθώρα αντιδράσεων και διαφορετικές εκτιμήσεις από διάφορους χώρους. Είναι γεγονός πως υπάρχουν ορισμένες θετικές πτυχές στη συμφωνία που ίσως ωφελήσουν μακροπρόθεσμα την Κυπριακή Δημοκρατία, κυρίως οικονομικά, με την απεγκλώβιση και μελλοντική αξιοποίηση εδαφών των βάσεων και πολεοδομικών ζωνών. Aυτές είναι όμως ελάχιστες και οι συμφωνίες στο σύνολο κάθε άλλο παρά ωφελούν την Κυπριακή Δημοκρατία αφού υπονομεύουν την κυριαρχία της στα ίδια της τα εδάφη.

Κατ’ αρχάς η κυβέρνηση Αναστασιάδη επέλεξε να επαναδιαπραγματευτεί το Παράρτημα Ο’ της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης, στο οποίο υπήρχε ο περιορισμός της χρήσης των εδαφών των Βάσεων για τους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και τους κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου ούτως ώστε η γη όπου θα εγκαθιδρύονταν θα χρησιμοποιείτο μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς. Η Κυβέρνηση επέλεξε να διαπραγματευτεί το Παράρτημα Ο’ έπειτα από δηλώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου ότι μεγάλες περιοχές των βάσεων δεν αξιοποιούνταν στρατιωτικά και είχαν την «καλή διάθεση» να τις δώσουν στους κατοίκους για να τις αξιοποιήσουν. Αγνόησαν όμως το Παράρτημα «Π» που προνοούσε την υποχρέωση του Ηνωμένου Βασιλείου να επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία,  γη την οποία έκρινε πως δεν θα αξιοποιούσε για στρατιωτικούς σκοπούς. Με αυτή τη συμφωνία η γη ουσιαστικά απαγκιστρώθηκε και δεν απελευθερώθηκε όπως διθυραμβικά διατυμπάνιζαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μένει υπό τη κυριαρχία των Βάσεων. Η Κύπρος, αντί να απαιτήσει αυτό που δικαιωματικά της ανήκει, επέλεξε να επικυρώσει ξανά, όπως και ο Δ. Χριστόφιας με τον τότε Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, την υποτιθέμενη κυριαρχία των βάσεων, έναντι επιστροφής αρμοπδιοτήτων σε αυτήν που όμως και αυτές με τη σειρά τους θα εξαρτώνται από την τελική έγκριση των Βρετανών(!).

Πολύ σημαντικό είναι και το γεγονός ότι η επιλογή επαναδιαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης ορίστηκε, μετά από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να άρει προηγούμενη του απόφαση του, με την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία παρέμενε συνεπής στη θέση πως βρετανοί και πολίτες τρίτων χωρών δεν θα αποκτούσαν/αξιοποιούσαν περιουσίες στις περιοχές των βάσεων. Την πολιτική αυτή ακολουθούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ούτως ώστε να μην διατρέχουν τον κίνδυνο πληθυσμιακής αλλοίωσης οι περιοχές των βάσεων. Είναι όντως άξιον προβληματισμού: με τί σκεπτικό έγινε μια τέτοια υποχώρηση εκ μέρους της Κυβέρνησης ενόσω διανύουμε δεινή οικονομική περίοδο οικονομικής κρίσης κατά την οποία μειώθηκαν ήδη οι ντόπιες επενδύσεις παγκύπρια; Πώς θα γίνουν ντόπιες επενδύσεις  στις κυρίαρχες περιοχές των βάσεων υπό αυτά τα δεδομένα;  Άξιον απορίας είναι επίσης και το γεγονός  πως η κυβέρνηση υποστηρίζει πως δεν έδωσε κανένα αντάλλαγμα από τη στιγμή που έγινε αυτή η μεγάλη υποχώρηση. 

Η συμφωνία των δύο κυβερνήσεων δυστυχώς δεν αποτελεί απελευθέρωση των εδαφών που κατέχουν οι Βρετανοί αλλά αντιθέτως μία επικύρωση της κυριαρχίας τους στα ελεγχόμενα εδάφη , κάνοντας την ολοκληρωτική τους απομάκρυνση ακόμα πιο δύσκολη. Οι πολιτικάντηδες που κυβερνούν, μαζί με τα φερέφωνά τους που κατέκλυσαν τον τύπο παρουσιάζοντας διθυραμβικά την όλη συμφωνία, αλλά και οι «αντι-ιμπεριαλιστές» Ακελιστές αγκάλιασαν την συμφωνία νομιμοποιώντας και αυτοί με τη στάση τους την Βρετανική παρουσία στο νησί, αποδεικνύοντας ξανά πόσο λίγο αποκλίνουν οι θέσεις τους στα εθνικά θέματα. Ο ούτω καλούμενος «Δημοκρατικός» Συναγερμός και το αριστερόζ κόμμα που θεωρεί πως μονοπωλεί την έννοια της δημοκρατίας στη Κύπρο, δεν θέλουν (ή δεν τους συμφέρει) να αντιληφθούν πως τον λαό της Κύπρου ουδέποτε ευχαριστούσε η παρουσία των Βρετανικών Βάσεων και ανέκαθεν επιθυμούσε την απομάκρυνση τους. Οι Βρετανικές Βάσεις,  όσο και αν οι προαναφερθέντες το αγνοούν, αποτελούν κατάλοιπο της αποικιοκρατίας. Αν μπορεί ας μας αποδείξει τόσο το ΑΚΕΛ που ισχυρίζεται πως είναι ενάντια στον ιμπεριαλισμό, όσο και ο ΔΗ.ΣΥ που περηφανεύεται την ίδρυση του από αγωνιστές της ΕΟΚΑ, πως πραγματικά σέβονται τις ίδιες τους τις θέσεις και ιστορία και να ανοίξουν θέμα άμεσης απομάκρυνσης των βάσεων. Είναι γνωστόν πως τα λεφτά που παίρνουν από τον φορολογούμενο πολίτη για να μισθώνονται τα κόμματα τους είναι προκλητικά πολλά. Ας κάνουν και αυτοί κάτι για να φανεί άξιος ο μισθός τους και πως ακολουθούν το θέλημα του λαού. Γιατί εμείς κατάλοιπα της αποικιοκρατίας στη Κύπρο δεν θέλουμε.

Comments are closed.