Ξενομανία και Ελληνισμός

Ανδρέας Παντελίδης

Αντιπρόεδρος ΜΕΤΩΠΟΥ Κ.Φ.Η.Β.

11 Φεβρουαρίου 2014

Ο κυριότερος εχθρός του Ελληνισμού σήμερα δεν είναι ούτε η Τουρκία, ούτε η Τρόικα, ούτε η Γερμανία, αλλά η δική μας ξενομανία που έχει ως αποτέλεσμα μια διαυρωμένη Ελληνική εθνική συνείδηση. Μέσω της κατολίσθησης του Ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού, εγχώριοι αλλά και ξένοι εχθροί του Ελληνισμού, βρήκαν τον τρόπο με τον οποίο μπορούν επιτέλους να ελέγχουν και να καθοδηγούν την πορεία των δύο Ελληνικών κράτών και κατ’ επέκταση να φθείρουν περαιτέρω το εδώ και πολλά χρόνια αποπροσανατολισμένο και άνευ αξιών και στόχων Ελληνικό έθνος.

Το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, με φυσικά συνεπακόλουθα τον οικονομικό φιλελευθερισμό, τον υπερκαταναλωτισμό, τον ατομικισμό και την εξάρτηση των ανθρώπων σε υλικά αγαθά, αποδεικνύεται ως ο μεγαλύτερος εχθρός των εθνών, της παραγωγής κουλτούρας και πολιτισμού, αλλά ιδίως φέρεται ως το μέσο με το οποίο μπορούν επιτέλους οι κάθε λογής σύγχρονοι ιμπεριαλιστές να ελέγχουν και να εξουσιάζουν τα σύγχρονα κράτη και έθνη. Οι κάθε λογής ανθέλληνες, πολεμώντας την εθνική μας ταυτότητα κατάφεραν εν μέρει να τραυματίσουν το πιο αγωνιστικό κομμάτι του εαυτού μας.

Πλέον το οτιδήποτε «Ευρωπαϊκό» είναι και καλό. Οτιδήποτε το Ελληνικό είναι συντηρητικό. Το αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στις παραδόσεις μας, στην κουλτούρα μας, μας οδήγησε στην υποτίμηση του εαυτού μας, στην υποταγή μας απέναντι στην πλαστή «ευρωπαική κουλτούρα» και στην κατάντια μας ως σκλάβοι πολυεθνικών εταιριών και της σύγχρονης παραγωγής απάτριδων ανθρώπων-ρομπότ, τρωτών στην προπαγάνδα των σύγχρονων διεθνιστών, ανήμπορων να αντιδράσουν απέναντι στην νεο-αποικιοκρατεία του κοσμοπολιτισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Ενώ όλοι οι λαοί του κόσμου θαυμάζουν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό,  εμείς τον περιθωριοποιούμε. Ενώ άλλα έθνη εμπνέονται και χτίζουν τον πολιτισμό τους στις βάσεις που έθεσαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, οι νεοέλληνες αγωνίζονται να μιμηθούν καθε τι ξένο, να απομακρυνθούν από τις ρίζες τους και να γίνουν «ευρωπαίοι», μοντέρνοι, όπως ορίζει η νέα τάξη πραγμάτων.

Η μάχη κατά της πνευματικής σκλαβιάς του Έλληνα και κάθε ανθρώπου που αγνοεί τις ρίζες του, είναι η πρώτη μάχη που πρέπει να δώσουμε εαν θέλουμε να δούμε ξανά την προκοπή του έθνους μας. Η αναγέννηση του Ελληνισμού θα επέλθει μόνον εάν ξαναθυμηθούμε ποιοι είμαστε και πολεμήσουμε για να ξαναδημιουργήσουμε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. Γιατί αυτός είναι και ο τελικός στόχος του Ελληνισμού. Ο Ελληνικός εθνικισμός έχει σκοπό τον «εξανθρωπισμό της οικουμένης» όπως έλεγε και ο Περικλής Γιαννόπουλος, δηλαδή την παραγωγή αξιόλογου πολιτισμού που θα φωτίσει και θα εμπνεύσει, σε αντίθεση με την επεκτατική έννοια που δίνουν άλλα έθνη στον δικό τους εθνικισμό. Εξ’ άλλου η παραγωγή πολιτισμού, ξεχωριστού και μοναδικού πολιτισμού, δεν μπορεί να γίνει από ανθρώπους που αγνοούν την διαφορετικότητα τους, που απαρνούνται την ιστορία τους, την γλώσσα τους, τις παραδόσεις τους. Η πληθώρα διαφορετικών πολιτισμών στον κόσμο που εμπλουτίζει την καθημερινότητα μας, μπορεί να υπάρχει μόνον όταν υπάρχουν έθνη αυτόνομα, ξεχωριστά, περήφανα, που αρνούνται να γίνουν μιμητές άλλων, ξένων πολιτισμών.

Και αφού τα δύο κράτη του Ελληνισμού και οι ηγεσίες τους αρνούνται να συμβάλουν στην επιτακτική για τον Ελληνισμό «πνευματική επανάσταση», ας το κάνουμε μόνοι μας. Ας σταματήσουμε να μολύνουμε τη γλώσσα μας με ξένη γραφή, με ξένες λέξεις, ας μην γίνουμε εμείς οι ίδιοι οι δολοφόνοι μιας γλώσσας χιλιάδων χρόνων. Ας βρούμε λίγο χρόνο να οικοιοποιηθούμε με τα αρχαία Ελληνικά και έτσι θα γνωρίσουμε την αρχαία Ελλάδα και να προβληματιστούμε από τα επίκαιρα διδάγματα των αρχαίων Ελλήνων φιλόσοφων. Ας αποδράσουμε από τα δέσμια του χαμηλού κοινωνικού και πολιτιστικού επιπέδου που μας οδήγησαν αυτοί που προσβλέπουν σε ένα εύκολα ελεγχόμενο Ελληνικό έθνος, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της, υπο κομματική κατοχή, πολιτικής ζωής σε Κύπρο και Ελλάδα. Όπως κάποιος για να μπορεί να προκόψει πρέπει να σέβεται τον εαυτό του, έτσι και οι Έλληνες πρέπει να αναζητήσουμε την ξεχασμένη μας ταυτότητα, να νιώσουμε ξανά περήφανοι για την καταγωγή μας,και να επηρεάσουμε εμείς άλλους λαούς με τον πολιτισμό μας και όχι το αντίθετο.

«Ἡ ξενομανία εἶναι χωριατιά. Εἶναι προστυχιά. Εἶναι κουταμάρα. Εἶναι ἀφιλοτιμία. Εἶναι ἀφιλοπατρία. Καὶ εἶναι ξιπασιά. Καὶ εἶναι ἀμάθεια.»

Περικλής Γιαννόπουλος

 

Comments are closed.