Ας βαδίσουμε τον δρόμο που χαράξαν οι προγόνοι μας

Γιώργος Ινιάτης

Πρόεδρος Επιτροπής Βορείου Ηνωμένου Βασιλείου του ΜΕΤΩΠΟΥ Κ.Φ.Η.Β.

12 Φεβρουρίου 2014

«Μία φοράν, όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθεν ο Άμιλτον να με ιδεί. Μου είπε ότι: “Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει”. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: “Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπιτάν Άμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς ημείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα”.»

Αυτά αναφέρει ο Γέρος του Μοριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του, για να συμπληρώσει στην συνέχεια:

«Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση, διατί ηθέλαμε συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμε λογαριάσει τη δύναμη την εδική μας, την τούρκικη δύναμη. Τώρα όπου ενικήσαμε, όπου ετελειώσαμε με καλό τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα. »

Κύπρος, αρχές 2014. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, με την υποστήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, υποκύπτει σε ακόμα πιο οδυνηρούς συμβιβασμούς απο τους προκάτοχους του. Το νέο κοινό ανακοινωθέν, το οποίο βασίζεται στις προτάσεις που υπέβαλε στην τουρκοκυπριακή πλευρά ο Νίκος Αναστασιάδης στα τέλη του 2013, θέτει τις βασικές πρόνοιες για την επερχόμενη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Στην ουσία, οι πρόνοιες αυτές εξασφαλίζουν ότι το επερχόμενο σχέδιο θα βασίζεται στη ρατσιστική λύση της ΔΙ-ζωνικής ΔΙ-κοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία θα αποτελείται απο δύο συνιστώντα (ιδρυτικά;) κρατίδια με ενισχυμένη εξουσία. Η συγκεκριμένη επιλογή, αποτελεί ένα οδυνηρό συμβιβασμό για την δική μας πλευρά και αυτό είναι – ή τουλάχιστο κάποτε ήταν- γενικά αποδεκτό από όλους τους πολιτικούς χώρους της Κύπρου. Σε αυτό το σημείο θεωρώ αναγκαίο να θίξω την κατάντια στην οποία έχει περιπέσει η πολιτική μας ηγεσία αλλά και εμείς ως λαός. Η πολιτική μας ηγεσία, μέσω της ΔΙ-ζωνικής ΔΙ-κοινοτικής Ομοσπονδίας, στην ουσία, ξεπουλά την κατεχόμενη γη μας στην Τουρκία, μιας και τα κατεχόμενα μέρη μας θα βρίσκονται υπό τουρκική διοίκηση σε περίπτωση μιας τέτοιας λύσης. Η προσπάθεια επίτευξης μιας τέτοιας λύσης είναι άστοχη, όταν η Τουρκία διά στόματος Νταβούτογλου φανερώνει τα πραγματικά της σχέδια, που δεν είναι άλλα από τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Είναι άξιον απορίας γιατί η δική μας πλευρά συνεχίζει να εθελοτυφλεί και να επιδιώκει την συγκεκριμένη λύση, αφού μέσω αυτής η Τουρκία θα ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο τόσο στα κατεχόμενα εδάφη μας αλλά και σε ολόκληρη την Κύπρο.

Η Τουρκία έχει καταφέρει να στριμώξει την πολιτική μας ηγεσία και την πλειοψηφία του λαού μας στο ανεδαφικό δίλημμα: ΔΙ-ζωνική ΔΙ-κοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση. Όπως και το 2004, έτσι και τώρα, με το όπλο στον κρόταφο και την απειλή της διχοτόμησης προσπαθούν να πείσουν τον Κυπριακό λαό να αποδεχτεί μια ρατσιστική λύση που θα καθιστά την Κύπρο υποχείριο της Τουρκίας. Εδώ είναι που πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να απαντήσουμε ως άλλος Κολοκοτρώνης: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος». Στο δίλημμα «ομοσπονδία ή διχοτόμηση» πρέπει να απαντήσουμε με μόνο μία, αλλά τόσο σπουδαία λέξη: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Πρέπει επιτέλους να καταδικάσουμε την τουρκική επεκτατική πολιτική. Να απαιτήσουμε την επιστροφή και της τελευταίας σπιθαμής της ελληνικής γης μας. Την επιστροφή όλων των εκτοπισθέντων στις πατρογονικές τους εστίες. Την αποχώρηση όλων των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων. Την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Οι πρόγονοι και ήρωές μας, δεν έχυσαν το αίμα τους για να ξεπουλήσουμε εμείς σήμερα την γη μας στην Τουρκία, δια μέσου της ομοσπονδίας.

Όπως και αυτοί, έτσι και εμείς σήμερα οφείλουμε να αγωνιστούμε για την απελευθέρωσή μας, όσες απειλές και αν εκστομίζει η κατοχική Τουρκία δια των ηγετών της. Θα διερωτάται κάποιος: και ποιοι είμαστε εμείς να τα βάλουμε με την Τουρκία; Και όμως, η ιστορία απέδειξε ότι μπορούμε. Οι «τρελοί» Έλληνες τα έβαλαν με ολόκληρη Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1821 και πέτυχαν την απελευθέρωσή τους. Δεν λογάριασαν την δύναμή τους μπροστά στην οθωμανική υπερδύναμη. Δεν συλλογίστηκαν για πολεμοφόδια, «καβαλλαρία και πυροβολικό» όπως αναφέρει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του. Πόσο μάλλον εμείς σήμερα, που έχουμε όλα τα διπλωματικά χαρτιά με το μέρος μας, με την ανακάλυψη του φυσικού αερίου στα χωρικά μας ύδατα, μπορούμε να κτίσουμε τις σωστές συμμαχίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν στον δύσκολο αγώνα μας για οριστική απελευθέρωση του νησιού.

«Μία φοράν, όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθεν ο Άμιλτον να με ιδεί. Μου είπε ότι: “Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει”. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: “Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπιτάν Άμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς ημείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα”.»

Αυτά αναφέρει ο Γέρος του Μοριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του, για να συμπληρώσει στην συνέχεια: «Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση, διατί ηθέλαμε συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμε λογαριάσει τη δύναμη την εδική μας, την τούρκικη δύναμη. Τώρα όπου ενικήσαμε, όπου ετελειώσαμε με καλό τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα. »

Κύπρος, αρχές 2014. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, με την υποστήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, υποκύπτει σε ακόμα πιο οδυνηρούς συμβιβασμούς απο τους προκάτοχους του. Το νέο κοινό ανακοινωθέν, το οποίο βασίζεται στις προτάσεις που υπέβαλε στην τουρκοκυπριακή πλευρά ο Νίκος Αναστασιάδης στα τέλη του 2013, θέτει τις βασικές πρόνοιες για την επερχόμενη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Στην ουσία, οι πρόνοιες αυτές εξασφαλίζουν ότι το επερχόμενο σχέδιο θα βασίζεται στη ρατσιστική λύση της ΔΙ-ζωνικής ΔΙ-κοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία θα αποτελείται απο δύο συνιστώντα (ιδρυτικά;) κρατίδια με ενισχυμένη εξουσία. Η συγκεκριμένη επιλογή, αποτελεί ένα οδυνηρό συμβιβασμό για την δική μας πλευρά και αυτό είναι – ή τουλάχιστο κάποτε ήταν- γενικά αποδεκτό από όλους τους πολιτικούς χώρους της Κύπρου. Σε αυτό το σημείο θεωρώ αναγκαίο να θίξω την κατάντια στην οποία έχει περιπέσει η πολιτική μας ηγεσία αλλά και εμείς ως λαός. Η πολιτική μας ηγεσία, μέσω της ΔΙ-ζωνικής ΔΙ-κοινοτικής Ομοσπονδίας, στην ουσία, ξεπουλά την κατεχόμενη γη μας στην Τουρκία, μιας και τα κατεχόμενα μέρη μας θα βρίσκονται υπό τουρκική διοίκηση σε περίπτωση μιας τέτοιας λύσης. Η προσπάθεια επίτευξης μιας τέτοιας λύσης είναι άστοχη, όταν η Τουρκία διά στόματος Νταβούτογλου φανερώνει τα πραγματικά της σχέδια, που δεν είναι άλλα από τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Είναι άξιον απορίας γιατί η δική μας πλευρά συνεχίζει να εθελοτυφλεί και να επιδιώκει την συγκεκριμένη λύση, αφού μέσω αυτής η Τουρκία θα ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο τόσο στα κατεχόμενα εδάφη μας αλλά και σε ολόκληρη την Κύπρο.

Η Τουρκία έχει καταφέρει να στριμώξει την πολιτική μας ηγεσία και την πλειοψηφία του λαού μας στο ανεδαφικό δίλημμα: ΔΙ-ζωνική ΔΙ-κοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση. Όπως και το 2004, έτσι και τώρα, με το όπλο στον κρόταφο και την απειλή της διχοτόμησης προσπαθούν να πείσουν τον Κυπριακό λαό να αποδεχτεί μια ρατσιστική λύση που θα καθιστά την Κύπρο υποχείριο της Τουρκίας. Εδώ είναι που πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να απαντήσουμε ως άλλος Κολοκοτρώνης: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος». Στο δίλημμα «ομοσπονδία ή διχοτόμηση» πρέπει να απαντήσουμε με μόνο μία, αλλά τόσο σπουδαία λέξη: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Πρέπει επιτέλους να καταδικάσουμε την τουρκική επεκτατική πολιτική. Να απαιτήσουμε την επιστροφή και της τελευταίας σπιθαμής της ελληνικής γης μας. Την επιστροφή όλων των εκτοπισθέντων στις πατρογονικές τους εστίες. Την αποχώρηση όλων των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων. Την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Οι πρόγονοι και ήρωές μας, δεν έχυσαν το αίμα τους για να ξεπουλήσουμε εμείς σήμερα την γη μας στην Τουρκία, δια μέσου της ομοσπονδίας. 

Όπως και αυτοί, έτσι και εμείς σήμερα οφείλουμε να αγωνιστούμε για την απελευθέρωσή μας, όσες απειλές και αν εκστομίζει η κατοχική Τουρκία δια των ηγετών της. Θα διερωτάται κάποιος: και ποιοι είμαστε εμείς να τα βάλουμε με την Τουρκία; Και όμως, η ιστορία απέδειξε ότι μπορούμε. Οι «τρελοί» Έλληνες τα έβαλαν με ολόκληρη Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1821 και πέτυχαν την απελευθέρωσή τους. Δεν λογάριασαν την δύναμή τους μπροστά στην οθωμανική υπερδύναμη. Δεν συλλογίστηκαν για πολεμοφόδια, «καβαλλαρία και πυροβολικό» όπως αναφέρει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του. Πόσο μάλλον εμείς σήμερα, που έχουμε όλα τα διπλωματικά χαρτιά με το μέρος μας, με την ανακάλυψη του φυσικού αερίου στα χωρικά μας ύδατα, μπορούμε να κτίσουμε τις σωστές συμμαχίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν στον δύσκολο αγώνα μας για οριστική απελευθέρωση του νησιού.

Comments are closed.