Αναγέννηση HB: Σημαιοφόροι του αδιέξοδου απορριπτισμού

Λονδίνο, 9 Φεβρουαρίου 2014

Η τοπική νεολαία του ΔΗΚΟ, Αναγέννηση ΗΒ, με χθεσινή της υπεραπλουστευμένη ανακοίνωση τάχθηκε εναντίον του προσχεδίου του κοινού ανακοινωθέντος σχετικά με την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Η τοποθέτηση της Αναγέννησης δεν πρέπει να θεωρείται άσχετη με την απόφαση της ηγεσίας του ΔΗΚΟ να οξύνει τη δημόσια αντιπαράθεση σε μια προσπάθεια να ανακτήσει το χαμένο έδαφος που επέφερε η προεδρία Μάριου Καρογιάν, την οποία ως γνήσιοι κομματικοί υπαλληλίσκοι ουδέποτε αψήφησαν και ουδέποτε αμφισβήτησαν, στηρίζοντας τον τέως πρόεδρο του ΔΗΚΟ σε όλες τις λανθασμένες επιλογές του, ακόμη και όταν αυτές συμπεριλάμβαναν την παραμονή στη συγκυβέρνηση όταν κλείδωναν οι συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ (που δεν διέφεραν ιδιαιτέρως από το σημερινό προσχέδιο).

Πρέπει όμως οι φοιτητές και το κοινό να αναρωτηθούν σχετικά με τη στάση της Αναγέννησης και του ΔΗΚΟ ευρύτερα. Το κυριότερο ερώτημα είναι πού τελικά τραβάνε τη γραμμή οι λεγόμενοι «ρυθμιστές» της εξουσίας; Απορρίπτουν, δίχως να αντιπροτείνουν, το κοινό ανακοινωθέν αλλά παράλληλα παραμένουν δεσμευμένοι σε λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (όπως και τα υπόλοιπα κόμματα του Εθνικού Συμβουλίου) με μία αδιευκρίνιστη ουρά «σωστού περιεχομένου».

Κατηγορούν ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ για το πώς φτάσαμε ως εδώ αλλά ουδέποτε κάνουν την αυτοκριτική τους για τη λανθασμένη διαχείριση του «ΟΧΙ» επί της δικής τους διακυβέρνησης ενώ μονίμως ξεχνούν πως είναι ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος που έκανε το μοιραίο λάθος να υπογράψει τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου, η οποία ατίμασε τη λαϊκή ετυμηγορία του 2004 και επανέφερε την ΔΔΟ στο προσκήνιο.

Είναι πραγματικά αξιολύπητο, ένα κόμμα και μαζί με αυτό η νεολαία του, να έχουν συμμαχήσει διαδοχικά με τους δύο μεγαλύτερους εραστές της ομοσπονδίας, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το ποιόν και τις διαχρονικές θέσεις του ΔΗΣΑΚΕΛ αλλά όποτε αυτοί προχωρούν σε εφαρμογή της πολιτικής τους, ξαφνικά να αντιδρούν δίχως εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, με επιφανειακές αναλύσεις και δίχως αντιπρόταση. Αυτό εν μέρει οφείλεται στον διακαή πόθο τους να διατηρήσουν το ρεκόρ για τα περισσότερα χρόνια διακυβέρνησης του τόπου και εν μέρει στο γεγονός ότι παραμένουν εγκλωβισμένοι στο συναισθηματισμό τους που τους απαγορεύει να στείλουν στο πυρ το εξώτερον, τα όσα συμφώνησαν -δυστυχώς για όλους μας- οι μ. Σπύρος Κυπριανού και Τάσσος Παπαδόπουλος αλλά και το ΔΗΚΟ ευρύτερα ως κατά καιρούς συγκυβερνών κόμμα.

Στην Αναγέννηση και γενικώς στο ΔΗΚΟ, πρέπει να λάβουν κάποιες αποφάσεις. ΔΔΟ και «σωστό περιεχόμενο» δεν πάνε μαζί. Είτε θα παραμερίσουν τις αρχομανιακές τους τάσεις και θα απορρίψουν τελεσίδικα την κεκαλυμμένη προδοσία της ΔΔΟ ή θα αλλάξουν καταστατικό, θα διαγράψουν τη λέξη «παρακαταθήκη» από το περιορισμένο, επαναλαμβανόμενο και κουραστικό λεξιλόγιό τους και θα στηρίξουν το ενδοτικό ΔΗΣΑΚΕΛ δίχως περιττές εξάρσεις, τελεσίγραφα και θεατρινισμούς. Μέση οδός δεν υφίσταται και όποιος προσπαθεί να μείνει μετέωρος ενώπιον του διλήμματος, ΔΔΟ ή ολοκληρωτική απελευθέρωση και διατήρηση του κράτους μας, είναι καταδικασμένος να υιοθετήσει αδιέξοδη λαϊκίστικη ρητορική που μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσει. Αυτός δυστυχώς είναι ο προορισμός της Αναγέννησης, του ΔΗΚΟ αλλά και όσων κομμάτων και των νεολαίων τους, που αδυνατούν να πουν ξεκάθαρα τι θέλουν για την πατρίδα τους και κρύβονται πίσω από εύηχα συνθήματα.

Επομένως θεωρούμε πραγματική υποκρισία, αυτοί που απουσιάζουν ολόχρονα από τις εξελίξεις και δεν έχουν να επιδείξουν παρά μηδαμινό έργο, ξαφνικά να παρουσιάζονται και να τοποθετούνται με ένα νερόβραστο δελτίο τύπου σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να υπενθυμίσουν στους φοιτητές ότι ακόμη υπάρχουν. Φυσικά αυτό δεν μας εκπλήσσει. Η Αναγέννηση διαχρονικά ξυπνά από χειμερία νάρκη μόνο μερικές εβδομάδες πριν από κάθε εκλογική μάχη (σ.σ. πλησιάζουν φοιτητικές εκλογές), όπως άλλωστε αποδεικνύεται και από την πρόσφατη εκδήλωση που διοργάνωσαν με τη βοήθεια του ΔΗΚΟ Αγγλίας και με ομιλητή τον ΔΗΚΟϊκό Υπουργό Εμπορίου, κ. Γιώργο Λακκοτρύπη. Είναι δε μια πραγματικότητα, πως ενώ σε όλα τα σπουδαστικά κέντρα η Αναγέννηση βουλιάζει αδυνατώντας να κερδίσει την υποστήριξη των φοιτητών, στην Αγγλία όλως τυχαίως ακόμη επιβιώνουν, χάρη φυσικά στα προπληρωμένα εισιτήρια τρένου και τη συνεχή ενίσχυση του ταμείου τους με κομματικούς πόρους. Πού ήταν όμως τους προηγούμενους 11 μήνες η Αναγέννηση; Πουθενά. Πέρσι στήριξαν σιωπηλά την υποψηφιότητα Νίκου Αναστασιάδη στις εκλογές. Τον Μάρτιο ακύρωσαν τις φοιτητικές εκλογές σε συνεννόηση με τον τέως πρόεδρο της ΠΟΦΕΝ και νυν υποψήφιο για την Κεντρική Επιτροπή του ΔΗΚΟ, κ. Ιωάννη Γεωργόπουλο. Παρόλα αυτά δεν απάντησαν στις εισηγήσεις που καταθέσαμε το καλοκαίρι για αναθέρμανση του φοιτητικού κινήματος, στήριξαν στο ακέραιο τις προσπάθειες της Πρωτοπορίας για νομιμοποίηση του παρανόμου συμβουλίου της ΕΦΕΚ από την πίσω πόρτα ενώ στη διαμαρτυρία του ψευδοκράτους και πάλι ήταν απόντες, αφού όλοι κι όλοι τέσσερις Αναγεννησιάνοι παρουσιάστηκαν και αυτοί ακολούθησαν την παράδοση της Αναγέννησης, κρυμμένοι πίσω από τους διαμαρτυρόμενους φοιτητές, σε πηγαδάκι για τσιγάρο και κουβεντούλα. Καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς απέφυγαν να τοποθετηθούν επί σειράς σημαντικών ζητημάτων, περιορίζοντας τους εαυτούς τους σε επετειακές ανακοινώσεις. Ερχόμενοι στο παρόν στάδιο, τους βλέπουμε να κάνουν την…εκρηκτική επανεμφάνισή τους, δίχως να τοποθετούνται επί της ουσίας, με μοναδικό γνώμονα την προβολή της παράταξης και την ενίσχυση της γραμμής της νέας ηγεσίας του κόμματος που τους χρηματοδοτεί.

Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου αναγνωρίζει πως πράγματι είναι η ώρα που ο διάλογος και η νηφαλιότητα πρέπει να επικρατήσουν έναντι της σύγκρουσης και του παροξυσμού. Ταυτόχρονα όμως είναι και η ώρα που ο καθένας πρέπει να αποφασίσει όχι αν απλά θέλει λύση ή όχι, αλλά ποια ακριβώς λύση επιθυμεί. Γκρίζες ζώνες και αμφισημίες δεν χωράνε σε αυτό το δίλημμα γιατί ακριβώς διακυβεύεται το μέλλον της πατρίδας. Οι αοριστικολογίες έχουν κουράσει το κοινό και το σπρώχνουν στην αδιαφορία για τα κοινά και την παθητική αποδοχή των αυθαίρετων αποφάσεων της εκάστοτε κυβέρνησης, ακόμη και εάν αυτή αθετεί προεκλογικές δεσμεύσεις πριν κλείσει ένα χρόνο στο Προεδρικό. Η Αναγέννηση (και μαζί της όλες οι υπόλοιπες κομματικές νεολαίες που αποφεύγουν να τοποθετηθούν επί της ουσίας των εξελίξεων) πρέπει να πει ξεκάθαρα τι επιθυμεί. Πρέπει επιτέλους να αποφασίσει αν θα είναι «ρυθμιστής» εκλογών ή «ρυθμιστής» εξελίξεων. Αλλιώς απλούστατα θα μας δικαιώσει για άλλη μια φορά πως ακόμη και το Κυπριακό θυσιάζεται για να εξυπηρετήσουν την τακτική του «και με τον έναν, και με τον άλλο».

Γραφείο Τύπου

ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

Comments are closed.