«Κυπριακό» και φυσικό αέριο- Η νέα, μεγάλη ευκαιρία

«Κυπριακό» και φυσικό αέριο: Η νέα, μεγάλη ευκαιρία

Μάριος Νικολάου
Πρόεδρος
08 Φεβρουαρίου 2011 *

Κόντρα στην ανθελληνική και επικίνδυνη πολιτική των μονομερών παραχωρήσεων προς την Τουρκία του
Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτελούν απροσπέλαστα εμπόδια στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας δίκαιης
και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος, μια ευκαιρία για αλλαγή πλεύσης έχει παρουσιαστεί ή, έστω,
μια αχτίδα φωτός έχει φανεί στην άκρη του τούνελ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Noble Energy, που εξερευνούσε
την θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Κύπρου, για λογαριασμό του Ισραήλ και αποκαλύψεις εμπειρογνώμονα
του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίου [03/02/2010, econews.gr), η θαλάσσια περιοχή της Κύπρου είναι πλούσια
σε κοιτάσματα φυσικού αερίου. Στο πλαίσιο της άσκησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, η κυπριακή
Κυβέρνηση έχει συνάψει στρατηγικής σημασίας συμφωνία με το Ισραήλ και οριοθέτηση των Αποκλειστικών
Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) των δύο χωρών.

Αφήνοντας κατά μέρους τις πολύπλευρες θετικές οικονομικές προεκτάσεις που θα επιφέρει η πιθανή εξόρυξη
φυσικού αερίου στο νησί μας, οι συζητήσεις για τη λύση του εθνικού μας προβλήματος δύναται να πάρουν
διαφορετική τροπή και να μπουν σε μια πολύ πιο θετική πορεία για μας. Η εκμετάλλευση του ενεργειακού
πλούτου είχε γίνει η αιτία για την στρατιωτική παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ, κάτι που δείχνει ότι
οι μεγάλες δυνάμεις κόπτονται για τις χώρες που διαθέτουν τέτοια αποθέματα. Καθόλου άσχετη με την ύπαρξη
κοιτασμάτων φυσικού αερίου δεν είναι και η πρόσφατη δήλωση της Καγκελάριου της Γερμανίας, κατά τη διάρκεια
της επίσκεψης της στην Κύπρο, που προκάλεσε την έντονη δυσφορία και της Άγκυρας, πως η Τουρκία πρέπει να
συμμορφωθεί και να αναλάβει τις ευθύνες τις. Επίσης, η πρόσφατη επίσκεψη του Ρώσου προέδρου, κ. Ντμίτρι
Μεντβέντεφ, αποδεικνύει το έντονο ενδιαφέρον που δημιουργείται ανάμεσα στους μεγάλους του πλανήτη, με την
αποκάλυψη της ύπαρξης φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Τέλος, είναι προγραμματισμένη η
επίσκεψη του Γάλλου Πρωθυπουργού Νικολά Σαρκοζί με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου ψηλά στην ατζέντα του.

Έχοντας υπόψη όλα αυτά, η στρατηγική σημασία της Κύπρου στο παγκόσμιο χάρτη φαίνεται να ενδυναμώνεται
αισθητά και, σαφώς, αποτελεί μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για να βγούμε από το αδιέξοδο που μας έχει βάλει ο
Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρά τις μέχρι τώρα κακοτοπιές της κυβέρνησης ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΚΟ. Μπορεί να μην
είναι στο μυαλό των αρμοδίων, όμως στα μάτια τα δικά μου είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να απεγκλωβιστούμε
από τις χειροπέδες που μας έχουν βάλει με την μανία εξεύρεσης λύσης στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής
Ομοσπονδίας. Είναι η στιγμή που ο διεθνής παράγοντας θα αναγκαστεί να δει με μεγαλύτερη σοβαρότητα ένα
διεθνές πρόβλημα και να τοποθετήσει, αν το ζητήσουμε συστηματικά από αυτόν, την Τουρκία στο εδώλιο για τα
εγκλήματα της. Να το δει ως ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής, παράνομης κατοχής, προσφυγιάς και εποικισμού
και, φυσικά, όχι ως ένα πρόβλημα δικοινοτικών διαφορών. Και να αντιληφθεί πως είναι καλύτερα να υπογράψει
τις όποιες συμφωνίες για τα κοιτάσματα με τη δημοκρατική Κυπριακή Δημοκρατία, παρά με ένα κράτος
προέκταση της ισλαμοκεντρικής Τουρκίας, όπως αυτό που θα δημιουργεί με την εφαρμογή λύσης στη βάση της
Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Να αντιληφθούν, επιτέλους, οι εταίροι μας πως οι Ευρωπαίοι πολίτες της
Ανατολικής Μεσογείου δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και πως η λύση του Κυπριακού θα πρέπει να
προϋποθέτει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων, καθώς και την εφαρμογή του
Διεθνούς και Ευρωπαϊκού δικαίου, χωρίς παρεκκλίσεις από αυτά, ώστε να μην τίθεται σε άμεσο κίνδυνο, λόγω
αστάθειας, οι όποιες ενεργειακές ρυθμίσεις γίνουν μέσω Κύπρου.

Όλα αυτά, όμως, δε μπορούν να συμβούν χωρίς τη δική μας, αποφασιστική, παρέμβαση. Πρέπει, άμεσα, να
οριοθετήσουμε τους στόχους και να χτίσουμε στρατηγικές συμμαχίες πέρα από τις παραδοσιακές, στη βάση των
γεωπολιτικών ανακατάξεων στην περιοχή. Πρέπει να διασυνδέσουμε το Κυπριακό με την μετατροπή της Κύπρου
σε ενεργειακό κέντρο και να διασφαλίσουμε την εύνοια των επικείμενων συμμάχων μας στο μείζον εθνικό θέμα.
Είναι πολύ πιθανόν, για παράδειγμα, το Κυπριακό να μπει για τα καλά στην ατζέντα των μεγάλων δυνάμεων σε
περίπτωση που η τροφοδοσία τους με φυσικό αέριο τεθεί σε κίνδυνο από άτοπες παρεμβάσεις της Τουρκίας.
Δυνάμεις που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της Ενωμένης Ευρώπης, ενδεχομένως να αποκτήσουν την ευκαιρία να διασφαλίσουν τις ενεργειακές τους ανάγκες μέσω ενός εταίρου και πρέπει να τις κάνουμε να καταλάβουν ότι
τέτοια σχέδια μπορούν να καταρρεύσουν, αν η Τουρκία δεν σέβεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής
Δημοκρατίας. Οι αντιδράσεις της Τουρκίας στην επικείμενη εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου μας και η
ιμπεριαλιστική απαίτηση για συνεκμετάλλευση ή, έστω, αναβολή της εξόρυξης του φυσικού αερίου, αποδεικνύουν
τη σημασία της σωστής στρατηγικής που πρέπει να ακολουθηθεί από τους αρμοδίους.

Είναι πλέον στα χέρια της Κυβέρνησης Χριστόφια να επανορθώσει, σε μεγάλο βαθμό, τις πολλές και
ασυγχώρητες παραλείψεις που έχει στο ενεργητικό της. Οι σωστοί χειρισμοί του θέματος μπορούν να αποβούν
ευεργετικοί για την εξέλιξη του κυπριακού προβλήματος. Είναι, πάντως, περίεργη η εμμονή της Κυβέρνησης και
του ΑΚΕΛ να χαραμίσει ένα μεγάλο κονδύλι από τον ήδη ελλειμματικό προϋπολογισμό του κράτους για να
αγορασθεί φυσικό αέριο, σε ένα μακροχρόνιο πλάνο, από τη στιγμή που υπάρχουν κυπριακά κοιτάσματα. Η
πολιτική του «καλού παιδιού» και το χαΐδεμα της Τουρκίας από την κυβέρνηση Χριστόφια πλήττει το καλώς
νοούμενο συμφέρον του τόπου μας. Τα πάντα είναι θέμα συγκυριών και, δυστυχώς, συμφερόντων. Αυτή τη
στιγμή, η Κύπρος είναι αυτή που έχει το πάνω χέρι και οφείλει να το εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει, και δεν γίνεται, να
μην αξιοποιήσουμε το μεγάλο μας ενεργειακό όπλο στη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού προβλήματος.

* το άρθρο δημοσιεύθηκε στο “Προπύργιο”, 08/02/2011

Comments are closed.