Η δική μας η πατρίδα δεν είναι μοιρασμένη στα δύο, είναι κατεχόμενη

Η δική μας η πατρίδα δεν είναι μοιρασμένη στα δύο, είναι κατεχόμενη

Σεμέλη Χριστοφορίδου
Γραμματέας Εκδηλώσεων
12 Νοεμβρίου 2010 *

Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, που είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% του εδάφους της
Κύπρου, τον Νοέμβρη του 1983 η Τουρκία προχώρησε σε μια ακόμα κίνηση τακτικής: την παράνομη απόσχιση
και προκλητική, μονομερή ανακήρυξη της ούτω καλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» ή
«Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti». Το αυτοανακηρυχθέν αυτό ψευδοκράτος, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ μέχρι
σήμερα από καμία άλλη χώρα πλην της Τουρκίας της ίδιας. Η Σοβιετική Ένωση ανακοίνωσε πως «η ενέργεια της
τουρκοκυπριακής πλευράς, στοχεύει στο διαμελισμό της Κύπρου και αντιβαίνει τα επανειλημμένα ψηφίσματα της
Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας». Ακόμα και η Βρετανία, με ανακοίνωση του Υπουργείου
Εξωτερικών της, αποδοκιμάζει την ενέργεια αυτή και δηλώνει πως η μόνη αναγνωρίσιμη Κυβέρνηση στο νησί
είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Ως παράνομο και μη αναγνωρισμένο από τη διεθνή κοινότητα καθεστώς, η
«ΤΔΒΚ», έχει μετατραπεί σε περιοχή παρανομίας, ακολασίας, τζόγου και εμπορίας-διακίνησης ναρκωτικών.

Η συνεχιζόμενη, λόγω τουρκικής αδιαλλαξίας, πολιτική κατάσταση στο νησί, υποχρέωσε χιλιάδες Τούρκους της
Κύπρου να μεταναστεύσουν, ενώ παράλληλα δεκάδες χιλιάδες έποικοι από τα βάθη της Ανατολίας έχουν
εγκατασταθεί στα κατεχόμενα και σφετερίζονται ανενόχλητοι ελληνικές περιουσίες. Η «ΤΔΒΚ» παραβιάζει το
Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης και Εγγυήσεως. Αποτελεί μόνιμη
βόμβα στα θεμέλια της κοινής συμβίωσης Eλλήνων και Tούρκων και ναρκοθετεί την ασφάλεια στην ευρύτερη
ασταθή περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Επιπρόσθετα, αποτελεί χειροπιαστή απόδειξη του ανύπαρκτου
σεβασμού που τρέφει η Τουρκία έναντι σε κάθε αρχή και έννοια Διεθνούς Δικαίου, αποφάσεις, ψηφίσματα και
εκθέσεις διεθνών Οργανισμών, Συμβουλίων, Κοινοβουλίων, Σωμάτων και Δικαστηρίων. Πάνω απ’ όλα όμως,
αποδεικνύει το πραγματικό πρόσωπο της Τουρκίας όσον αφορά την εκτίμηση στα πανανθρώπινα δικαιώματα και
αξίες, σ’ αυτό το γεωγραφικό μήκος και πλάτος της γης.

Την Δευτέρα 15 Νοεμβρίου, ημέρα της παράνομης ανακήρυξης του ψευδοκράτους, καλούμε ολόκληρο τον
Ελληνισμό να παραστεί στις αντικατοχικές διαδηλώσεις, καταδικάζοντας έτσι αυτό το παράνομο μόρφωμα, που
συμπληρώνει φέτος 27 χρόνια λαθροβίωσης και ατιμωρησίας, στα κατεχόμενα – από τον βάρβαρο Τούρκο Αττίλα
– εδάφη του νησιού μας, και στέλνοντας προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα ότι η ατιμωρησία των εγκλημάτων
που γίνονται στην πατρίδα μας για 36 χρόνια ΔΕΝ μας βρίσκει αδιάφορους. Απαιτούμε τον σεβασμό στα
ανθρώπινα δικαιώματα και δεν ανεχόμαστε, πλέον, κανένα οδυνηρό συμβιβασμό και κανένα ξεπούλημα.
Καλούμε τις κυβερνήσεις και την κοινή γνώμη να πάρουν πρακτικά μέτρα για διασφάλιση της ανεξαρτησίας,
κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και ασφάλειας της Δημοκρατίας της Κύπρου, βασισμένα στο ευρωπαϊκό
κεκτημένο και στα ανθρώπινα δικαιώματα, προστατεύοντας, έτσι, διαχρονικές αξίες όπως η δικαιοσύνη, πιέζοντας
τον θύτη να συμμορφωθεί και όχι το θύμα να συγκατανεύσει σε νόθες διευθετήσεις.
Το ψευδοκράτος τους δεν παύει να είναι η μισή μας πατρίδα και τη γη μας κανείς δεν θα την οικειοποιηθεί με δική
μας υπογραφή.

«Πάντως εμείς θα τους αντισταθούμε. Όποιοι κι αν είναι. Όσο δυνατοί κι αν είναι».
«Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω την Ελευθερία ‘Ελευθερία’, το φόνο ‘φόνο’, την ενοχή ‘ενοχή’, μ’ ένα πείσμα
τρελού που σκαλίζει, στον τοίχο τ’ όνομά του με τα νύχια».
«Η Ιστορία μας είναι γραμμένη με το βαθύ κόκκινο της θυσίας και δεν παραχαράσσεται».
Μην μας ζητάτε λοιπόν να ξεχάσουμε. Είναι πέραν των δυνάμεων μας.

Αγρυπνούμε σ’ αυτήν την γωνιά και μαχόμαστε. «Η φωνή μας, αιώνες παλιοί που δεν χάθηκαν. Στην καρδιά του
πελάγου, στο σταυρό του ορίζοντα, κραυγή κι οιμωγή η πατρίδα μου. Το όνειρο μας, αιώνες που θα ‘ρθουν
αγροικούμε». «Θα σταθούμε στη γη που μας γέννησε.»H δική μας η πατρίδα δεν έχει μοιραστεί στα δυο, η δική μας η πατρίδα ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ.

* το άρθρο δημοσιεύθηκε στην “Σημερινή”, 18/11/2010 και “Προπύργιο”, 12/11/2010

Comments are closed.