ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩ.ΚΟ και «επιλογές νίκης»

Λονδίνο, 04 Σεπτεμβρίου 2012

Μία δεκαετία πριν, οι κομματικές δυνάμεις πέραν των δύο πόλων, πέτυχαν να ανεβούν στην εξουσία, χωρίς, όμως, να έχουν ακολουθήσει την κλασσική συνταγή υποστήριξης ενός εκ των δύο βασικών παικτών αλλά, αντιθέτως, παρασύροντας μαζί τους το διψασμένο, τότε, για εξουσία ΑΚΕΛ. Διαφαινόταν όντως η πιθανότητα να τεθούν γερά θεμέλια, ικανά να υποστηρίξουν έναν ανερχόμενο τρίτο πόλο, που, αν και αποτελείτο και αυτός από διεφθαρμένους κομματικούς μηχανισμούς, θα είχε τουλάχιστον να αντιτάξει κάτι στην παντοδυναμία του διπολισμού και των ενδοτικών πολιτικών.

Η παρούσα κατάντια του κατακερματισμένου αυτού χώρου, ωστόσο, μόνο απογοήτευση προκαλεί, αφού οι κομματικά συμφέρουσες και λιγότερο επώδυνες σε πολιτικό κόστος επιλογές των αρχηγών του, δεν επέτρεψαν τη δημιουργία ιδανικών συνθηκών, ούτως ώστε να υπάρξει μια εναλλακτική πρόταση σε μία τόσο δύσκολη περίοδο.

Ουδείς θα μπορούσε να φανταστεί πριν μερικά χρόνια ότι οι ηγεσίες του ΔΗΚΟ και ιδιαίτερα του ΕΥΡΩΚΟ θα μπορούσαν ποτέ να συνταχθούν με τον ΔΗΣΥ και τον ηγέτη του, που νυχθημερόν αφόριζαν για τη στάση που τήρησε στο δημοψήφισμα και τις καταστροφικές, για την Κυπριακή Δημοκρατία, θέσεις που εξέφραζε. Ο μεν Δημήτρης Συλλούρης, πριν λίγους μήνες, έλεγε ότι «η υποψηφιότητα Ν. Αναστασιάδη δεν αποτελεί επιλογή» ενώ παράλληλα άφηνε όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά («Καθημερινή», 11/03/2012). Ο δε Μάριος Κάρογιαν, που καυχιέται ακόμα για το ρόλο του ως θεματοφύλακας της πολιτικής του Τάσσου Παπαδόπουλου, και που υποχρέωσε πρόσφατα τον ενδιάμεσο χώρο να γονατίσει και να αποδεχτεί την κοινή διακήρυξή του που περιλάμβανε ως προτεινόμενη βάση λύσης του Κυπριακού τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, δήλωνε πρόσφατα πως: «Το ΔΗΚΟ δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να υποστηρίξει υποψήφιο που να έχει ταχθεί υπέρ του Σχεδίου Ανάν» (περιοδικό «Prestige» Ιούνιος-Ιούλιος 2012). Είναι άξιον απορίας, λοιπόν, πώς αυτές οι σκληροπυρηνικές και αδιάλλακτες –δήθεν- ηγεσίες, αναιρώντας τις τοποθετήσεις τους και αψηφώντας τη φωνή της βάσης των ψηφοφόρων τους, συμβιβάστηκαν και τώρα τρέχουν προς την ανοικτή αγκαλιά του ΔΗΣΥ.

Οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και ΕΥΡΩΚΟ τσαλάκωσαν το πατριωτικό πουκάμισο και ενδύθηκαν φανερά, πλέον, τον μανδύα της εξουσιολαγνείας. Αφενός η ρητορική του Δ. Συλλούρη αποδείχτηκε κάλπικη και ψηφοθηρική, αφού αυτά τα λίγα χρόνια εξυπηρετούσε αποκλειστικά τη συσπείρωση της πτέρυγας του Ν. Κουτσού και των Νέων Οριζόντων εντός του ΕΥΡΩΚΟ. Αφετέρου τα μεγάλα λόγια του Μ. Κάρογιαν εξανεμίστηκαν, επιβεβαιώνοντας εν μέρει το απόρρητο τηλεγράφημα της Αμερικάνικης πρεσβείας (κωδικός 09NICOSIA200) που απεκάλυψε η ιστοσελίδα «Wikileaks», και το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει: «Το 2006 ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε επιτρέψει την εκλογή Κάρογιαν, τον οποίον, ωστόσο, προόριζε για μεταβατικό πρόεδρο, μέχρι που ο υιός του Νικόλας να αποκτήσει την απαραίτητη εμπειρία». Μοναδικός σκοπός των δύο ανδρών είναι επομένως να γαντζωθούν στην εξουσία και να παραμείνουν στο προσκήνιο, αφού το κόμμα του πρώτου τείνει να διαλυθεί εκ των έσω ή ακόμη να προσχωρήσει εκ νέου στον ΔΗΣΥ ενώ στο κόμμα του δεύτερου ήδη από το 2006, ο έλεγχος των συλλογικών οργάνων βρίσκεται στα χέρια της «Τασσικής πτέρυγας».

Προβληματισμό προκαλεί επίσης η αγωνιώδης προσπάθεια συμβιβασμού των ασυμβίβαστων θέσεων και γραμμών του ΔΗΚΟ και ΕΥΡΩΚΟ με αυτές του ΔΗΣΥ υπό του γνωστού πλέον συνθήματος «Ενώνουμε δυνάμεις». Μελετώντας τις πληροφορίες σχετικά με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ ΔΗΚΟ – ΔΗΣΥ για το Κυπριακό (30/08/2012), μάλλον πρόκειται για αορίστου περιεχομένου και αμφίβολης εφαρμογής σχέδια παρά συγκεκριμένες, στοχευμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις. Αυτός είναι ο τρόπος που επέλεξαν για να ικανοποιηθούν αμφότεροι; Με αυτά σκοπεύουν να πορευτούν στο σκληροτράχηλο δρόμο της λύσης που απαιτεί μακρόπνοο σχεδιασμό και τιμωρεί δίχως έλεος κάθε παραπάτημα της πλευράς μας;

Σε αντίθεση με το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ, που άγονται από τα πάθη τους και την έλξη τους για εξουσία με οποιοδήποτε κόστος, το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου συνεχίζει να προτάσσει τις θέσεις αρχών, ως τον ακρογωνιαίο λίθο του πολιτικού βίου κάθε αξιοπρεπούς πολιτικού σχηματισμού. Καλούμε την κοινωνία να αναλογιστεί τις συνέπειες της στήριξης που προσφέρουν στο σάπιο αυτό κύκλωμα της τακτικής κοροϊδίας και της εξόφθαλμης υποκρισίας των πολιτικών αρχηγών και να γυρίσει την πλάτη σε φωνές που εκφέρουν λόγο πατριωτικό στα εθνικά μνημόσυνα αλλά καταπίνουν τη γλώσσα τους με την πρώτη πρόταση για ψίχουλα εξουσίας. Απαιτούμε πραγματική και ουσιαστική δημοκρατία, απαιτούμε δικαιοσύνη, απαιτούμε απελευθέρωση τόσο του τόπου όσο και της κοινωνίας και όχι κούφια λόγια, προσεκτικά προσαρμοσμένα σε μια προγραμματική σύνθεση εποικοδομητικών ασαφειών για όλα τα γούστα. Μα πάνω από όλα, απαιτούμε η πολιτική να διέπεται από αρχές και όχι από καιροσκοπισμό.

Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟΥ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

 

Comments are closed.